ส่วนชายที่ลอยร่างอยู่ด้านหลังผู้ชรา กลับไม่ใช่คนแปลกหน้าสำหรับต้วนหลิงเทียนแต่อย่างใด…
เพราะเมื่อ 2 เดือนก่อน คนผู้นี้ได้ประมือกับเขาและมันก็เป็นฝ่ายแพ้พ่าย กระทั่งสภาพหลังแพ้พ่ายยังหมอบกระแตสิ้นท่าเหมือนสุนัขตาย..ไม่ใช่ใครอื่น เป็นจางจี้!
เห็นได้ชัดว่าผู้ที่เรียกหาเขาก่อนหน้า สมควรเป็นผู้ชรานามเมิ่งจิน
“อาวุโสเมิ่งจิน ท่านมีธุระอะไรกับข้างั้นหรือ?”
ต้วนหลิงเทียนมองถามชายชราด้วยความสงสัย
“เจ้าติดตามข้ามา”
เมิ่งจินปรายตามองต้วนหลิงเทียนเล็กน้อยค่อยกล่าวออก
และทันทีที่มันกล่าวจบคำร่างของมันก็เหินออกจากเขตที่พักของเหล่าศิษย์แท่นบูชาเต่าทมิฬทันที คล้ายกับมันมั่นใจหนักหนาว่าต้วนหลิงเทียนต้องเร่งรุดติดตามมันมาแน่
“ท่านอาจารย์ เช่นนั้นข้าขอตัวลาไปก่อน”
ต้วนหลิงเทียนยังไม่ทันได้เหินร่างติดตามชายชราไป เสียงจางจี้ที่ลอยร่างอยู่ไม่ไกลพลันดังขึ้นมา
‘อาวุโสเมิ่งจินคนนี้…เป็นอาจารย์ของจางจี้งั้นเหรอ?’
เห็นฉากนี้ต้วนหลิงเทียนเองก็ประหลาดใจเล็กน้อย
ตอนแรกแม้จะเห็นว่าจางจี้ลอยร่างอยู่ข้างๆเมิ่งจิน แต่เขาคิดไปว่าคงเป็นอาวุโสเมิ่งจินที่ใช้ให้จางจี้พามาหาเขาเท่านั้น แต่ไม่คิดมาก่อนเลยว่าที่แท้เมิ่งจินจะเป็นอาจารย์ของจางจี้
อย่างไรก็ตามแม้จะรู้ว่าเมิ่งจินเป็นอาจารย์ของจางจี้ ต้วนหลิงเทียนก็ไม่ได้กริ่งเกรงอะไร
