ด้วยมีคนเยอะแยะเฝ้ามองเรื่องราวอยู่โดยรอบ ไหนเลยเขายังต้องกลัวเมิ่งจินกล้าลงมือทำอะไรเขา จึงเหินร่างติดตามอีกฝ่ายไปทันที
“ต้วนหลิงเทียน กับอาวุโสเมิ่งจินพากันเหินร่างออกไปแล้ว”
“อาวุโสเมิ่งจินดูเหมือนจะมาหาต้วนหลิงเทียนโดยเฉพาะ…นี่ใช้คิดล้างแค้นสอนสั่งบทเรียนให้ต้วนหลิงเทียนเรื่องที่ต้วนหลิงเทียนทุบตีศิษย์จนแพ้พ่ายเมื่อสองเดือนก่อนหรือไม่?”
“เหอะๆ เจ้าคิดว่าเรื่องพรรค์นี้จะเป็นไปได้หรือ?เรื่องราวมันก็ผ่านมาตั้งสองเดือนกว่าแล้ว…หากอาวุโสเมิ่งจินคิดลงมือทุบตีต้วนหลิงเทียนเพราะเหตุผลนี้ ไยต้องรอเนิ่นนานกว่าสองเดือนเล่า?”
“อ่า…ถูกของเจ้า เช่นนั้นมีอันใดกันนะ?”
……
เมื่อได้เห็นต้วนหลิงเทียนเหินร่างติดตามอาวุโสเมิ่งจินที่มาตามตัวถึงบ้านพัก เหล่าศิษย์แท่นบูชาเต่าทมิฬก็อดไม่ได้ที่จะสงสัย
วาจาโดยรอบจะสองคำสามคำก็ไม่พ้นกล่าวถึงต้วนหลิงเทียน
“ไม่ว่าจะอะไรข้าเชื่อว่าศิษย์พี่ต้วนหลิงเทียนมิเสียเปรียบแน่นอน! สองเดือนที่แล้วมิใช่ศิษย์พี่ต้วนบุกไปฆ่าผู้อื่นถึงถิ่น 2 ศพรึไร? กระทั่งการลงมืออุกอาจเช่นนี้ ยังต้องโทษให้ไปขุดเหมืองแค่ 10 ปีเท่านั้น…ฆ่าคนปกติแล้วไหนเลยจะมีโทษสถานเบาเช่นนี้ได้!”
“ก็มิใช่ว่าศิษย์ 2 คนนั้นของแท่นบูชานกไฟเป็นฝ่ายลอบทำร้ายศิษย์พี่ต้วนก่อนหรือไร…การลงมือด้วยเหตุป้องกันตัวเช่นนี้ ได้รับโทษสถานเบาก็ถูกแล้วนี่”
