มันเป็นชายวัยกลางคนรูปร่างกำยำคนหนึ่ง ผมหยิกยาวปล่อยสยายปรกบ่า แววตากระพริบวูบวาบด้วยประกายรุนแรงน่ากลัว
เพียงมันยืนอยู่เฉยๆ กลับให้สภาวะราวหมาป่าอหังการแสนดุร้ายตัวหนึ่ง ยากที่ใครจะหาญกล้าสบตาด้วย!
ชุดสวมใส่ของชายวัยกลางคนผู้นี้ก็เป็นชุดคลุมชนิดเดียวกับอาวุโสเพลิงทองแดง! หากแต่ชุดคลุมที่ว่ากลับไร้ลายปักอื่นใดนอกจากเปลวเพลิง!
สิ่งนี้บ่งบอกฐานะของมันให้รู้ชัด…มันคืออาวุโสเพลิงทองแดงจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์
นั่นเพราะชุดคลุมของอาวุโสในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ จะมีเพียงลายปักเปลวเพลิงเท่านั้น!
มีเพียงอาวุโสของแท่นบูชาจตุรลักษณ์เท่านั้น ที่ลวดลายเปลวเพลิงตามตัว จะเป็นลวดลายรูปสัตว์ประจำแท่นบูชา
“ท่านอาจารย์ ศิษย์อกตัญญูมิมารับใช้ท่านเสียนาน ท่านเป็นเช่นไรบ้างขอรับ…”
ชายวัยกลางคนพอมาถึงก็ประสานมือคารวะกล่าวทักทายหลี่อันด้วยความสุภาพแฝงเคารพถึงขีดสุด
“เฮ่อ…”
มองร่างชายวัยกลางคนที่แสดงความเคารพมันจากใจ หลี่อันก็ได้แต่ระบายลมหายใจออกมาอย่างทอดถอน “เว่ยเหอ ข้าอาจารย์ต้องขออภัยที่ทำให้เจ้าผิดหวังแล้ว…มิเพียงแต่ศิษย์ของเจ้าคนหนึ่งต้องมาตกตายเพราะข้าเป็นเหตุอย่างสูญเปล่า ข้าอาจารย์ยังไร้สามารถจัดการเอาผิดฆาตกรผู้นั้น!”
ฟังวาจาประโยคนี้ของหลี่อันแล้ว ก็สามารถบอกได้ทันทีว่าเว่ยเหอคนนี้ที่แท้ก็คืออาจารย์ของหยวนหงศิษย์แท่นบูชานกไฟที่ต้วนหลิงเทียนฆ่าไปนั่นเอง!
