หลี่อันพยักหน้ารับ “ในยามนั้นพวกเราถึงกับใช้ลูกแก้ววิญญาณสองลูกเพื่อตรวจสอบพรสวรรค์รากวิญญาณของมัน และผลกลับออกมาเป็นรากวิญญาณสีเหลืองทั้งสองลูก…เรื่องที่ต้วนหลิงเทียนมีพรสวรรค์รากวิญญาณสีเหลือง เป็นข้ามั่นใจเต็มสิบส่วนจากการทดสอบครั้งนั้น!”
“เช่นนั้นบันทึกสำนวนพิจารณาคดีที่กัวฉงส่งไปสมควรมีปัญหาหรือไม่…มันกล้าส่งรายงานเท็จเรื่องต้วนหลิงเทียนมีพรสวรรค์รากวิญญาณสีน้ำเงิน?”
เว่ยเหอกล่าวออก สองตายังกลายเป็นดุร้ายมากขึ้น
“ในตอนแรกข้าเองก็คิดเช่นเดียวกับเจ้า จึงคิดฟ้องร้องกัวฉงต่อหอคุมกฏ ทว่าอาวุโสคุมกฏที่นั่นกลับบอกข้าว่า หากข้ายังยืนกรานจะฟ้องร้องเรื่องความยุติธรรมของกัวฉงข้าก็สามารถกระทำได้…”
“แต่ทว่าหากผลการพิสูจน์ออกมาแล้วว่าเรื่องที่ข้ากล่าวเป็นความเท็จ ซึ่งนั่นจักหมายความว่าการกระทำของข้าไม่ต่างใดจากการดูหมิ่นอาวุโสคุมกฏ..ข้าจะถูกหอคุมกฏลงโทษทางวินัยอย่างรุนแรง!””
หลี่อันกล่าวถึงจุดนี้ในแววตาของมันก็ฉายความหวาดกลัวออกชัด “เพราะสุดท้ายแล้วกัวฉงนั่นจักอย่างไรมันก็เป็นถึงอาวุโสคุมกฏประจำแท่นบูชาเต่าทมิฬ มันถือว่าเป็นคนของหอคุมกฏคนหนึ่ง…มิใช่อาชญากรรมเพียงเล็กน้อยเลยหากข้าใส่ร้ายอาวุโสคุมกฏ…”
“เพราะเหตุนี้…ท่านอาจารย์จึงมิแน่ใจว่าที่แท้พรสวรรค์รากวิญญาณของต้วนหลิงเทียนนั่นจักใช่รากวิญญาณสีน้ำเงินจริงหรือไม่?”
