บทที่ 90 ข้อแลกเปลี่ยนของฮัวชิงอวี่
“กระดูกมังกรมาร?”
เจียงผิงอันเพิ่งเคยได้ยินนามนี้ครั้งแรก “ข้าจะหามันพบที่ใด?”
ฮัวชิงอวี่กล่าว “ห้าพันปีก่อน มีมังกรตนหนึ่งเข้าสู่วิถีมาร ปรากฏตัวขึ้นในเกาะเทวะ ถูกเหล่ายอดยุทธ์สังหารได้ สังขารกระจัดกระจายตายไป”
“ด้วยความสามารถของเจ้า การได้โอกาสไปยังเกาะเทวะหายากเย็นไม่ ข้าอยากให้เจ้าไปที่นั่น และไปหากระดูกมังกรมารให้ข้าชิ้นหนึ่ง”
“มันหายากสินะ?” เจียงผิงอันถาม
หากกระดูกมังกรมารนี้หาง่ายนัก อีกฝ่ายคงไม่มาวานตัวตนต่ำต้อยอย่างเขาแน่
เพราะถึงอย่างไร ด้วยสามารถของหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกล การส่งยอดฝีมือไปนั้นง่ายไม่ต่างจากปล่อยสุนัขสองสามตัวเลย
“เจ้าก็เป็นผู้สืบชะตาสวรรค์คนหนึ่ง การหาของบางสิ่งหายากเย็นไม่ ขอเพียงเจ้ารับปาก ข้าจะให้หญ้าผลึกน้ำแข็งใบนั้นกับเจ้าเดี๋ยวนี้เลย”
กล่องไม้ท่าทางเปราะบางใบหนึ่งปรากฏบนหัตถ์ขาวของฮัวชิงอวี่ มียันต์แผ่นหนึ่งแปะเบื้องบน
เจียงผิงอันกำหมัด
อีกฝ่ายเข้าใจเขาผิด ถือเขาเป็นผู้สืบชะตาสวรรค์ผู้หนึ่ง
แต่เขามิกล้ายอมรับว่าตนไม่ใช่
มิเช่นนั้น อีกฝ่ายคงไม่มาขอความช่วยเหลือ และเขาก็คงมิได้หญ้าผลึกน้ำแข็งใบนั้นมา
