“หากเจ้าให้มันกับข้ายามนี้ แล้วภายหน้ามิอาจหากระดูกมังกรมารพบเล่า?”
“เช่นนั้น ก็ให้เจ้าไปใช้ความสามารถของเจ้าหาสายแร่ใหญ่สำหรับทำเหมืองให้ข้าเป็นเวลาห้าปี”
ฮัวชิงอวี่หาได้ขาดเงิน จึงมิได้เสนอเป็นจำนวนเงิน
แต่อยากให้เจียงผิงอันใช้ความสามารถหาสายแร่ให้นางแทน
นี่คือจุดประสงค์แท้จริงของฮัวชิงอวี่
นางเคยส่งยอดฝีมือไปค้นเกาะเทวะแล้ว แต่ไร้ผู้ใดหากระดูกมังกรมารเจอ โอกาสที่เจียงผิงอันจะหาไม่เจอเช่นกันก็มีมากไม่ต่างกัน
หากหาเจอก็ประเสริฐ แต่หากไม่ ก็ให้เขาช่วยนางหาสายแร่
การหาสายแร่ก็เหนื่อยนัก มีเพียงผู้สืบชะตาสวรรค์ที่สามารถหาสายแร่ใหญ่ ๆ ได้พบ
แต่ผู้สืบชะตาสวรรค์นั้นน้อยเกินไป และยังถูกอาคมเข้าตัวได้ง่าย จึงมิใช่ทุกคนที่เต็มใจทำงานแบบนี้
ดังนั้น ไม่ว่าเจียงผิงอันจะหามันพบหรือไม่ ฮัวชิงอวี่ก็มิขาดทุน
แน่นอน การขาดทุนมีเพียงสถานการณ์เดียว คือกรณีที่เจียงผิงอันตายในเกาะเทวะ
แต่ฮัวชิงอวี่หาสนใจไม่
การทำธุรกิจมีขาดทุนเป็นธรรมดา กระทั่งตัวตนเก่าแก่ในหอวาณิชยังขาดทุนบ่อยครั้ง
แต่หากสำเร็จขึ้นมา นางก็จะได้เงินเป็นกอบเป็นกำ
“ได้ ตกลง”
