เสียงสนั่นปานฟ้าลั่นดังขึ้นอีกคำรบ เรือนชั้นรองที่ตั้งอยู่เบื้องล่างพลันพินาศทลายกลายเป็นผุงผง ละอองคลีฟุ้งว่อนไปในอากาศ! คลื่นลมกลายเป็นปั่นป่วนไปพักหนึ่ง!!
เหล่าผู้ชมแม้จะอยู่ไกลห่าง ยังอดไม่ได้ที่จะหวาดผวาเสียขวัญ
“ช่างโหดเหี้ยมนัก!”
เห็นฉากถล่มทลายเบื้องหน้า เหล่าศิษย์แท่นบูชานกไฟทั้งหลายอดไม่ได้ที่จะสะท้านอยู่ในใจ พวกมันไม่คิดไม่ฝันเลยว่าอาวุโสหลี่อันที่แท้กลับมีธาตุอำมหิตถึงเพียงนี้ อยู่ๆก็ลงมือทุบทำลายเรือนชั้นรองอย่างไร้ปราณี!!
“อาวุโสหลี่อัน!”
เห็นฉากทำลายดังกล่าวสีหน้าหวู่ยี่บิดเบี้ยวไปทันใด หน้าอ้วนกลมหันไปมองหลี่อันด้วยสายตาเปี่ยมโทสะ!
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่หลี่อันลงมือทำลายเรือนชั้นรองของศิษย์แท่นบูชานกไฟก็ดี หรือเป็นเรื่องที่อยู่ๆก็ลงมือโดยพลการไม่ไว้หน้ามันก็ดี ทั้งหมดเสมือนการลงมือข้ามหน้าข้ามตามันทั้งสิ้น! ย่อมทำให้มันไม่พอใจเป็นอย่างมาก!!
ตอนเจอทีท่าเฉยเมยไม่แยแสที่ต้วนหลิงเทียนปฏิบัติใส่ ถึงแม้ว่ามันจะไม่พอใจทั้งไม่สบอารมณ์นัก แต่มันก็ไม่คิดจะลงมือกับอีกฝ่ายอย่างไร้กฏเกณฑ์…หาไม่แล้วตอนนี้ต้วนหลิงเทียนคงไม่รอดพ้นมือมัน!
ในฐานะที่เป็นถึงอาวุโสผู้คุมกฏประจำแท่นบูชานกไฟ หวู่ยี่มิได้เหมือนคนทั่วไปที่ยามโมโหก็บันดาลโทสะลงมือลงไม้ตามอำเภอใจ…มันเป็นคนมีหลักการ!
และทุกเรื่องราวในลัทธิบูชาไฟ อะไรก็ล้วนต้องดำเนินการไปตามกฏ!
นี่คือหลักการของหวู่ยี่!
