“ผ่อนคลาย…ข้ามิได้ฆ่ามัน…”
หลี่อันพูดเบาๆ
ถึงแม้ว่ามันอยากจะฆ่าต้วนหลิงเทียนทั้งสับร่างให้เป็นหมื่นชิ้นมากเพียงใด แต่มันก็ระงับแรงกระตุ้นในการฆ่าต้วนหลิงเทียนเอาไว้ เพราะมันเองก็ไม่กล้าละเมิดกฏของลัทธิบูชาไฟต่อหน้าต่อตาผู้คุมกฏของแท่นบูชานกไฟแบบนี้
ที่มันลงมือเพียงเพราะไม่อยากให้ต้วนหลิงเทียนได้อยู่สบาย!
ในสายตาของมัน ที่ต้วนหลิงเทียนกล้ากำแหงกระทำตัวโอหังไม่เห็นหัวเช่นนี้ มิพ้นอีกฝ่ายรู้ดีว่าวาระสุดท้ายของชีวิตใกล้มาถึงแล้ว จึงคิดรักษาความภาคภูมิใจและสงบกับช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิต!
ต้วนหลิงเทียนคิดอยู่อย่างสงบในบั้นปลาย แต่มันไม่มีวันยอม!
เจ้าอยากอยู่อย่างสงบในบั้นปลายหรือ?
เช่นนั้นให้ข้าบึ้มบ้านเจ้าเสีย! ดูว่าเจ้ายังจะอยู่อย่างสงบอะไรได้!!
“หลี่อัน!!”
ภายใต้สายตาของผู้คน ท่ามกลางซากปรักหักพัง พลันมีเสียงเย็นชาเต็มไปด้วยความไม่พอใจดังสนั่นลั่นฟ้าให้ได้ยินกันทั่ว!
ตูมมมม!!
ทันใดนั้นเองยังมีเสียงดังขึ้นอีกครั้ง อยู่ๆซากปรักหักพังดังกล่าวก็ระเบิดออก ก่อนจะมีร่างหนึ่งพุ่งทะยานขึ้นมาบนฟ้าด้วยใบหน้าบิดเบี้ยว เป็นต้วนหลิงเทียนเอง!
ต้วนหลิงเทียนที่พึ่งพุ่งร่างออกจากซากบ้านตอนนี้สีหน้าแลดูไม่พอใจทั้งหัวเสียอย่างแรง!
