“ศะ…ศิษย์พี่หลิงเทียน! ได้โปรดยกโทษให้ข้าเถอะ…ข้ายินดีไปขอขมาศิษย์พี่กู่ลี่อย่างดี ขอเพียงแต่ศิษย์พี่หลิงเทียนเมตตาละเว้นชีวิตข้าสักครั้ง ต่อให้ศิษย์พี่กู่ลี่จะทุบตีข้ากลับอย่างไรข้าจักมิตอบโต้แม้แต่น้อย…ข้ายังหนุ่มแน่นยังมิได้ใช้ชีวิตอันใดข้ามิอยากตาย! ข้ายังมิอยากตาย!!”
“ศิษย์พี่หลิงเทียน ขอเพียงท่านเมตตาละเว้นปล่อยข้าไปสักครั้ง ข้ายินดีสาบานต่อทัณฑ์สวรรค์เก้าเก้าว่าข้าจักเป็นพยานให้ท่าน! ทั้งหมดเป็นเพราะพี่ชายของข้าคิดลงมือฆ่าท่านก่อน ที่ท่านฆ่าพี่ข้าก็เพียงป้องกันตัวเท่านั้น! พี่ข้าตกตายย่อมเป็นเรื่องสมควร ตราบใดที่ข้าเป็นพยานให้ท่าน ก็ถือว่าท่านมิได้ละเมิดกฏลัทธิอันใด!!”
เพื่อความอยู่รอดของตัวเองแล้ว…หยวนค่วงไม่ลังเลที่จะขายพี่ชายที่ศพยังอุ่นๆแม้แต่น้อย
มีเรื่องสำคัญหนึ่งที่จำเป็นต้องรู้ไว้ก่อน แต่ต้นจนจบด้วยกริ่งเกรงกฏฆ่าคนของลัทธิบูชาไฟ การลงมือของหยวนหงจึงไร้จิตสังหาร เพราะมันไม่ได้คิดฆ่าต้วนหลิงเทียนเลยสักครั้ง…
เพียงแค่อยากทุบตีต้วนหลิงเทียนให้เละถึงขั้นตายเสียดีกว่าอยู่เท่านั้น!
ได้ยินคำพูดของหยวนค่วง แววตาของต้วนหลิงเทียนพลันฉายความรังเกียจสะอิดสะเอียนออกชัดเจน
ตอนที่หยวนหงมันลงมือจู่โจมใส่เขาก่อนหน้าแม้การลงมือจะไร้เมตตาแต่ก็ไม่มีจิตสังหารเคลือบแฝง เขาเองก็เห็นชัดว่าหยวนหงไม่ได้คิดฆ่าเขา…
