ต้วนหลิงเทียนถึงกับอึ้งไปพักหนึ่งเมื่อได้ยินคำดุร้ายของจางจี้ หลังจากนั้นเขาก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะทั้งกล่าวเย้ยออกมา “เจ้ามั่นใจในพลังฝีมือของตัวเองขนาดนี้เชียว?”
“เฮอะ! ไอหนู! สีหน้าระรื่นของเจ้านับว่าขัดหูขัดตาข้านัก! บัดนี้ข้าเปลี่ยนใจแล้ว!!”
เมื่อเห็นรอยยิ้มเยาะบนใบหน้าต้วนหลิงเทียน หน้าจางจี้พลันจมลงอีกครั้ง กล่าวออกด้วยน้ำเสียงเยียบเย็น “วันนี้หากเจ้าไม่คลานลอดหว่างขาข้าแล้วฟุบก้มลงไปเห่าดังๆ 3 ครั้งล่ะก็…”
“ต่อให้เจ้าไม่คิดช่วงชิงที่พักของข้าอีกแล้ว แต่วันนี้ข้าจางจี้ก็ไม่คิดจะปล่อยเจ้าไปง่ายๆ! แน่นอนว่าข้าจะไม่ฆ่าเจ้าหรือทำร้ายเจ้าจนพิการ แต่ข้าจะให้เจ้าได้ลิ้มรสความเจ็บปวดที่สุดในโลกหล้า จนเจ้าต้องร้องขอความตาย!!”
วาจาเสียงเหี้ยมท้ายประโยคยามกล่าว แววตาจ้าวจี้ยังทอประกายอำมหิตขึ้นมา
จ้างจี้แต่เดิมก็อารมณ์ไม่ดีอยู่แล้ว
พอโดนเจียงชูเย้ยเยาะใจก็เริ่มเดือดดาลขึ้นมาแต่แรก
ตอนนี้พอมามีต้วนหลิงเทียนชักหน้าเย้ยเยาะมันอีกคน ก็ดั่งชนวนโทสะในใจถูกจุด!
รวมถึงเรื่องที่ตอนนี้มีศิษย์แท่นบูชาเต่าทมิฬชมดูอยู่มากมาย มันจึงไม่อาจเสียหน้าอะไรได้! ยังกลายเป็นห้าวและดุร้ายกว่าเดิมหลายส่วน!!
“จางจี้ เจ้าอย่าให้มันมากเกินไปนัก!”
เจียงชูขมวดคิ้วขึ้นมา ด้วยรู้สึกทนไม่ได้กับความรุนแรงของจางจี้!
