เมื่อต้วนหลิงเทียนละสายตาจากเจียงชูมามองจางจี้ แววตาที่เคยสงบก็ไม่หลงเหลือสืบไป กลับกลายเป็นมีความเย็นชาออกเข้ามาแทนที่ “ถึงข้าคิดจะท้าทายชิงบ้านของเจ้า แต่นี่ก็เป็นไปตามกฏของแท่นบูชาเต่าทมิฬทุกอย่าง…”
“ข้าคิดท้าทายตามกฏมิได้มีเรื่องราวบาดหมางอะไรกับเจ้าแท้ๆ แต่เจ้ากลับคิดอำมหิตหมายลงมือกับข้าแบบนั้น กระทั่งยังจะทำร้ายข้าจนร้องเรียกหาความตาย…เจ้าไม่คิดว่าจะทำเกินไปหน่อยรึไง?”
วาจาท้ายประโยคของต้วนหลิงเทียนยิ่งมาก็ยิ่งเย็นลงจนคล้ายจะผุดแทรกออกจากหล่มน้ำแข็ง พาลให้บรรยากาศโดยรอบลดต่ำลงหลายองศาทันใด
ก่อนหน้าเมื่อโดนอริเก่าอย่างเจียงชู ทั้งหน้าใหม่อย่างต้วนหลิงเทียนเย้ยเยาะมันก็อารมณ์ไม่ดีเป็นทุน
ตอนนี้พอมาได้ยินต้วนหลิงเทียนตั้งคำถาม ไฟโทสะในใจจึงปะทุออกทันที “ข้าไม่สนว่าเจ้าจะทำตามกฏบัดซบอะไร! ข้าจางจี้พอใจจะทำอะไรข้าก็จะกระทำเช่นนั้น!!”
“ในเมื่อเจ้าถือดีกล้ามาท้าทายข้า เช่นนั้นวันนี้ข้าจะทุบตีเจ้าให้ยับเอาให้เจ้าอับอายขายหน้า! ให้ทุกคนมันรู้กันไปว่าข้าจางจี้ไม่ใช่อะไรที่ใครหน้าไหนในแท่นบูชาเต่าทมิฬจะมาแหยมได้!!”
“แต่ข้าจักให้โอกาสเจ้าอีกครั้ง…รีบมาคลานลอดหวางขาข้าแล้วเห่าดัง 3 ครั้งเสีย! หาไม่แล้ววันนี้จะอย่างไรแม้เจ้าจะไม่คิดท้าทายชิงบ้านข้าต่อ ข้าก็ไม่คิดปล่อยเจ้าไป! ข้างยังยืนยันว่าจะทุบตีเจ้าให้เจ้าทรมานจนต้องร้องขอความตาย!!”
