“ในลัทธิบูชาไฟของเรา มีการแยกแยะดีชั่วชัดเจนนัก! คนทำดีสมควรได้รับรางวัล คนทำชั่วต้องรับโทษมิมีละเว้น! สำหรับของรางวัลที่ต้วนหลิงเทียนจะได้ ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของจ้าวแท่นบูชาเต่าทมิฬ ที่ข้าจะเป็นผู้ไปแจ้งเรื่องราวเหล่านี้ด้วยตัวเองหลังจากนี้”
การตัดสินคดีของกัวฉงนับว่าตรงไปตรงมาและเรียบง่ายนัก
กู่หลงกระทำความผิด ที่กระทั่งตายไปก็ไม่อาจชดใช้!
ต้วนหลิงเทียน ไม่มีความผิดแถมยังจะได้รางวัล!!
ได้ยินคำพิพากษาตัดสินเรื่องราวของกัวฉง เหล่าศิษย์แท่นบูชาเต่าทมิฬโดยรอบอดไม่ได้ที่จะมองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาอิจฉา
นั่นมันรางวัลจากเจ้าแท่นบูชาเลยนะ! ธรรมดาที่ไหน!!
การตัดสินพิจารณาคดีของกัวฉงนั้น แม้หลี่อันจะไม่พอใจมากเพียงใด แต่มันก็ทำได้แค่มองดูอยู่ไกลๆอย่างจนหนทาง
“อาวุโสกัว! ข้าไม่ยอมรับ!!”
ตอนนี้เองกู่ชุนพลันก้าวออกมาตะโกนก้อง ยังมองหน้ากัวฉงด้วยความไม่พอใจ!
“ท่านพี่ของข้าหาได้เจตนาฆ่าศิษย์ทั้ง 17 คนเหล่านี้ไม่! ทั้งหมดเป็นเพียงลูกหลงขณะสู้กับต้วนหลิงเทียนเท่านั้น! กระทั่งหากมิใช่เพราะต้วนหลิงเทียนลงมือด้วยความคิดสังหารเช่นกัน ท่านพี่ก็คงไม่ลงมือรุนแรงถึงขั้นพลั้งมือทำคนตายเช่นนี้! แน่นอนว่าจะอย่างไรความผิดของท่านพี่ข้าก็ยังคงมีอยู่ ข้าเองก็รู้ดีว่าตอนนี้กระทั่งท่านพี่ตายไปแล้วก็ยังมิพอชดใช้…แต่เรื่องที่ต้วนหลิงเทียนได้รับความดีความชอบ ข้าไม่เห็นด้วย!!”
