เป็นปาฏิหาริย์โดยแท้
“น้องชาย เจ้าวางใจเถิด ไม่ว่าผู้ใดวางยาเจ้า ข้าจะให้พวกเขาต้องชดใช้!”
เซี่ยชิงปลดปล่อยคลื่นปราณชวนสะพรึงออกจากร่าง ใบหน้าบูดเบี้ยวชวนขนลุก
ละเรื่องที่เจียงผิงอันให้เม็ดบงกชแจ้งวิถีกับนางไว้ก่อน แค่เรื่องที่เจียงผิงอันมีโอกาสติดสิบอันดับแรก ช่วยนางสร้างผลงานหวนคืนเมืองหลวงได้ลำพัง เรื่องนี้ก็มองข้ามไม่ได้แล้ว
เซี่ยชิงหันไปตวาดเหล่าบริกร “พวกเจ้าไปเรียกผู้รับผิดชอบมา!”
วันนี้นางจะละเลงเลือด!
“เพราะเราเองที่รักษาความปลอดภัยได้ไม่ดี เราหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกลเต็มใจชดใช้”
หนึ่งเสียงเพราะพริ้งดังขึ้นที่หน้าประตู
เท้าหยกเปล่าเปลือยของสตรีผู้หนึ่งเหยียบย่างบนเวหา เดินเข้ามาในห้อง คู่เนตรสีน้ำเงินงามล้ำ ผิวขาวเหนือหิมะ งดงามจับตาสะกดหทัย
ขณะนี้ ทุกดวงใจปรากฏหนึ่งความคิดพร้อมเพรียง
ช่างงามเสียนี่กระไร
เมื่อเห็นสตรีนางนี้ เซี่ยชิงก็กำหมัดกล่าวเสียงแข็ง “ฮัวชิงอวี่ เจ้ารู้อยู่แล้วมิใช่หรือว่ามีผู้จะวางยา เหตุใดไม่บอกกล่าวข้าก่อน!”
ฮัวชิงอวี่ไหวไหล่ “เราหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกลมีกฎของตนเอง มิอาจก้าวก่ายเรื่องของพวกท่านได้”
