ปรากฏว่าเจ้าแคว้นปรากฏตัวเอง!
ต้องเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแน่ ๆ!
ทุกคนเงียบกริบตะแคงหูฟังอย่างตั้งใจ
เซี่ยชิงแผดเสียงอย่างเดือดดาล “ว่านชุนกั๋วใช้พิษโลหิตร้อยสุคนธ์กับเจียงผิงอัน วันนี้เขาต้องตาย!”
สีหน้าปวงชนแปรเปลี่ยนอย่างมหันต์ทันที
นี่มันเรื่องอะไร?
ทำไมว่านชุนกั๋วจึงวางยาเจียงผิงอัน?
หรือเพราะโจวเฟิงที่เข้าร่วมกับเมืองเหยียนหยางถูกพิชิต?
ผู้คนมากมายคิดว่านี่คือเหตุผล แต่สัจธรรมหาเป็นเช่นนั้นไม่
น้อยคนนักที่จะทราบถึงความแค้นระหว่างเซี่ยชิงและองค์ชายสี่ และเรื่องที่ว่านชุนกั๋วเป็นคนขององค์ชายสี่
“หึหึ ตาเฒ่าผู้นี้กล่าวไว้แล้ว ว่าหากยังดึงดัน จะเสียใจภายหลังแน่ ๆ”
หนึ่งร่างเฒ่าชราทะยานออก คนผู้นี้มีหนวดเคราสีแดงอันสะดุดตายิ่ง
“นี่เป็นเพียงเรียกน้ำย่อย มิใช่น้องชายผู้นี้ของเจ้าตกตายอย่างอนาถหรือ ฮ่า ๆ……”
ยามจิตสำนึกของว่านชุนกั๋วกวาดไปที่หลังลานประลองและพบว่าเจียงผิงอันยังไม่ตาย เสียงหัวเราะของเขาก็ค้างกลางคัน
“เป็นไปไม่ได้! เขายังมีชีวิตอยู่อีก!”
ว่านชุนกั๋วประหลาดใจสุดขั้ว พิษโลหิตร้อยสุคนธ์นี้ ต่อให้ยอดฝีมือขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิดกินเข้าไปยังสาหัสเลย
