และสิ่งที่ทำให้มันยิ่งโมโหจนจุกอกกว่านั้นก็คือ….
ตอนนี้ไม่ใช่แค่เพียงแต่ต้วนหลิงเทียนจะมองมันด้วยสายตาทำราวกับมองตัวโง่งม กระทั่งศิษย์แท่นบูชาเต่าทมิฬโดยรอบนับพันๆก็มองมาที่มันด้วยสายตาราวกับมันเป็นตัวโง่งมไร้สติปัญญาไปแล้วจริงๆ!
“กู่ชุนนั่น…มันบอกว่าต้วนหลิงเทียนไปทำลายพรสวรรค์รากวิญญาณของมันเหรอ?”
“ช่างเป็นเรื่องน่าขันแห่งยุคเสียจริง! ยังมีผู้ใดที่ไม่รู้อีกบ้างว่าพรสวรรค์รากวิญญาณของคนเรานั้นซุกซ่อนอยู่ในส่วนลึกของดวงจิต! และหากจะยุ่งเกี่ยวกับพรสวรรค์รากวิญญาณอย่างน้อยๆก็ต้องสัมผัสถึงพรสวรรค์รากวิญญาณให้ได้ก่อน! แถมต่อให้เป็นตัวตนระดับยอดฝีมือขอบเขตเซียนสวรรค์ ถึงแม้จะสัมผัสได้…แต่ก็ไม่มีทางทำลายพรสวรรค์รากวิญญาณของผู้ใดได้โดยไม่ทำลายดวงจิตของผู้คนไปด้วย!!”
“กลับหาข้ออ้างเหลวไหลพรรค์นี้มาป้ายสีใส่ร้ายผู้คน…หรือกู่ชุนมันเห็นว่าพวกเราเป็นตัวโง่งมแล้วจริงๆ?”
“เหอะๆ มารดาของมันเถอะ! หากมันจะหาข้ออ้างใส่ร้ายต้วนหลิงเทียน ก็สมควรหาอะไรที่มันฟังขึ้นบ้าง! ข้าล่ะหมดคำจะพูดจริงๆ!!”
“อาวุโสหลี่อัน…คงมิใช่ว่าหลงเชื่อข้ออ้างเหลวไหลนี้ของกู่ชุนจริงๆหรอกนะ?”
……
เหล่าศิษย์แท่นบูชาเต่าทมิฬเริ่มถกความเห็นกันอย่างออกรสชาติ
ฟังจากวาจาของทุกคน เห็นได้ชัดว่าไม่มีใครเชื่อคำอ้างของกู่ชุนเลยสักคน นั่นเพราะวาจาของกู่ชุนเป็นอะไรที่ขัดต่อสามัญสำนึกของพวกมันอย่างสิ้นเชิง!
