‘เอาแค่รากวิญญาณสีเขียว ความไวต่อพลังวิญญาณฟ้าดินก็มากกว่าเดิมไม่รู้ตั้งกี่เท่า! แล้วสีอื่นเล่าไม่ไวเป็นจรวดเลยรึไง!?’
‘หากข้ามีรากวิญญาณสีม่วง พร้อมด้วยห้วงเวลาที่ไหลตัวช้าลงสิบเท่าของชั้น 4 เจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติ…ในอนาคตความเร็วในการบ่มเพาะพลังของข้า ว่ายตามองทั่วแดนดินจะมีใครเทียบได้?’
พอคิดถึงจุดนี้ต้วนหลิงเทียนก็รู้สึกอื้ออึงทั้งคึกคักอักโขนัก ตอนนี้สองตาถึงกับลุกวาวดั่งดาราสกาวกลางราตรีกาล ในใจเห็นภาพอนาคตที่สดใสอย่างไร้สิ้นสุด!
‘แน่นอนว่าก่อนอื่นเลยต้องหาทางทำให้รากวิญญาณของข้ากลายเป็นสีเขียวให้ได้ซะก่อน…หนทางหมื่นลี้จำต้องเริ่มที่ก้าวแรก!’
หลังจากผ่านไปไม่กี่ลมหายใจ ในที่สุดต้วนหลิงเทียนก็ดึงสติกลับมาได้สำเร็จ เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆอีกคราค่อยหันมาตระหนักความเป็นจริงก่อนหน้า ‘พรสวรรค์รากวิญญาณของกู่ชุนมันเป็นสีเขียว…ตามหลักแล้วพรสวรรค์รากวิญญาณของข้าที่มีแค่สีเหลือง พอกลืนกินพลังของมันมาข้าก็น่าจะมีพรสวรรค์รากวิญญาณสีเขียวทันที…’
‘อย่างไรก็ตามดูเหมือนในระหว่างกระบวนการกลืนกิน พลังบางส่วนของมันกลับสลายหายไปอย่างเสียเปล่าอย่างที่ผู้เฒ่าหั่วบอก เพราะแบบนี้ทำให้พลังของมันหลงเหลืออยู่แทบไม่ถึงครึ่ง รากวิญญาณของข้าจึงไม่กลายเป็นสีเขียว…’
