แต่สำหรับต้วนหลิงเทียนแล้ว เขาแทบจะไม่รู้สึกอะไรเลย
หากไม่ได้รับการกระตุ้นเตือนจากผู้เฒ่าหั่วหลายครั้ง เกรงว่าเขาคงไม่อาจจับสัมผัสถึงรากวิญญาณของกู่ชุนได้
ด้วยเหตุนี้ต้วนหลิงเทียนจึงตื่นเต้นดีใจนัก เมื่อสำนึกเทวะของเขาสามารถเพ่งเล็งไปที่รากวิญญาณของกู่ชุนได้สำเร็จ!
“หลังจากที่สำนึกเทวะของเจ้าเพ่งเล็งรากวิญญาณของมันได้แล้ว ให้เจ้าใช้ออกด้วยปฐมเวทย์กลืนกิน ชักนำให้วังวนนพลังดูดกลืนขับเคลื่อนไปตามสำนึกเทวะของเจ้าจนกระทั่งถึงรากวิญญาณของมัน…ในเมื่อสำนึกเทวะเจ้าเพ่งเล็งไปที่รากวิญญาณของมันอยู่แล้ว ขั้นตอนนี้สมควรไม่ยากสำหรับเจ้า…”
ได้ยินคำถามของต้วนหลิงเทียนผู้เฒ่าหั่วก็กล่าวตอบออกมาทันที
ทันทีที่เสียงตอบของผู้เฒ่าหั่วดังขึ้น ต้วนหลิงเทียนก็กระทำตามที่ว่าไปแล้ว
ปฐมเวทย์กลืนกิน!
แม้นี่จะไม่ใช่ครั้งแรกที่ต้วนหลิงเทียนใช้ปฐมเวทย์กลืนกิน หากแต่ก่อนหน้านี้เขาเพียงใช้มันออกรอบๆกายเพื่อดูดกลืนพลังวิญญาณฟ้าดินโดยตรงเท่านั้นไร้ซึ่งลูกเล่นอะไร…
ทว่าการใช้ปฐมเวทย์กลืนกินคราวนี้เป็นอะไรที่สลับซับซ้อนอยู่บ้าง จำต้องควบคุมกระแสพลังทั้งวังวนดูดกลืนให้ปรากฏในเฉพาะจุด!
เพราะสิ่งที่เขากำลังกระทำอยู่ตอนนี้หาใช่การสูบกลืนพลังวิญญาณฟ้าดินไม่ แต่เป็นการกลืนกินพรสวรรค์รากวิญญาณ!
