ส่วนเรื่องที่การกระทำครั้งนี้จะประสบผลสำเร็จหรือไม่ ผู้เฒ่าหั่วเองก็ไม่อาจบอกได้…
เรื่องนี้ด้านต้วนหลิงเทียนเองก็ตระเตรียมใจเอาไว้แล้วเช่นกัน
“จะสำเร็จหรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับจังหวะนี้ล่ะ!”
เมื่อได้ยินวาจาของผู้เฒ่าหั่ว ต้วนหลิงเทียนก็ตระหนักได้ทันที ว่าตอนนี้ช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดได้มาถึงแล้ว!
ทุกเรื่องราวเป็นเพียงสิ่งที่ผู้เฒ่าหั่วคาดคิดไว้เท่านั้นว่าจะทำได้…
“ผู้เฒ่าหั่ว…พรสวรรค์รากวิญญาณสีเขียวของกู่ชุนที่กลายเป็นขุมพลังได้หายไปแล้ว อีกทั้งวังวนพลังของปฐมเวทย์กลืนกินที่ข้าใช้ชักนำมันมาก็หายไปด้วย…ท่านช่วยดูให้ข้าทีว่าพวกมันสามารถเสริมสร้างพรสวรรค์รากวิญญาณของข้าได้หรือไม่?”
สูดลมหายใจเข้าลึกๆคราหนึ่ง ต้วนหลิงเทียนก็กล่าวถามออกมาอย่างวาดหวัง รู้สึกกังวลนักว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นเช่นไร!
ในความกังวลดังกล่าวก็มีความหวังอันล้นปรี่!
“หากเจ้าอยากรู้ว่าพรสวรรค์รากวิญญาณของเจ้ามันมีความเปลี่ยนแปลงอันใดหรือไม่ ไฉนเจ้าไม่ลองสัมผัสพลังวิญญาณฟ้าดินโดยรอบดูเล่า ถึงแม้ขุมพลังจากพรสวรรค์รากวิญญาณสีเขียวนั่นมันจะหายไปบ้างในกระบวนการดูดกลืนพลัง แต่มันก็สมควรส่งเสริมพรสวรรค์รากวิญญาณของเจ้าไม่น้อย”
เสียงกล่าวของผู้เฒ่าหั่วพลันดังขึ้นอย่างประจวบเหมาะ “หากประสบความสำเร็จแน่นอนว่าพรสวรรค์รากวิญญาณของเจ้าก็ต้องมีการพัฒนา ความสามารถในการตรวจจับรับรู้พลังวิญญาณฟ้าดินของเจ้าสมควรเหนือกว่าในกาลก่อน!”
