ถึงแม้ว่าโลกใบนี้จะยึดกฏแห่งป่า ‘เข้มแข็งอยู่อ่อนแอตายตก’ แต่ต้วนหลิงเทียนก็ยังมีมโนธรรมในใจไม่ได้ไร้จิตสำนึก!
หากใจอำมหิตลงมืออย่างไร้มนุษย์ธรรม เช่นนั้นเขายังต่างอะไรจากสัตว์เดียรัจฉาน?
เมื่อไร้ซึ่งความเป็นคนเช่นนั้นเขาก็มิใช่ผู้คน!
ด้วยเหตุนี้ถึงแม้กลวิธีการใช้เวทย์พลังปฐมเวทย์กลืนกินพรสวรรค์รากวิญญาณของผู้อื่นมันจะฟังดูโหดร้ายไปอยู่บ้าง แต่ต้วนหลิงเทียนก็ไม่คิดปฏิเสธมัน เพราะเขาไม่คิดจะฮุบพรสวรรค์ของผู้คนพร่ำเพรื่อ!
เขาจะกลืนกินพรสวรรค์รากวิญญาณของผู้ที่สมควรโดนดีเท่านั้น!
ตัวอย่างเช่นหลี่อัน!
ทันใดนั้นเองต้วนหลิงเทียนพลันเงยหน้าขึ้นไปมองหลี่อันอาวุโสเพลิงเงินของแท่นบูชาเต่าทมิฬ ที่อีกฝ่ายเองก็กำลังมองเขาอยู่ด้วยสายตาเหยียดหยาม ‘ด้วยพลังฝีมือของข้าในตอนนี้กับอีแค่เข้าใกล้มันยังยาก แล้วจะนับประสาอะไรกับกลืนกินรากวิญญาณของมัน…พลัง…ต้องมีพลังมากกว่านี้ ตอนนี้ข้ามันอ่อนแอเกินไป!’
เผชิญหน้ากับหลี่อัน แม้ตอนนี้พลังฝีมือต้วนหลิงเทียนตะไม่ใช่ชั่ว แต่ก็ยังไม่นับเป็นตัวอะไรต่อหน้าหลี่อัน
เพราะหลี่อันไม่เพียงแต่จะเป็นผู้ฝึกตนขอบเขตเซียนสวรรค์เท่านั้น อีกฝ่ายยังเป็นชนชั้นยอดฝีมือ ที่ติด300 อันดับแรกในรายนามยอดเซียน! ตอนนี้เขาไม่อาจต่อกรกับมันได้เลย!
ต่อให้เขาจะใช้กระบี่นิลสวรรค์ด้วยพลังทั้งหมด แต่ก็คงไม่อาจทำร้ายหลี่อันได้แม้ปลายผม เผลอๆยังจะถูกฆ่าทันทีที่ลงมือ!
