คนที่มองเหยียดทั้งปากกล่าววาจาล้อเลียนต้วนหลิงเทียนนั้น ก็ลอยร่างอยู่ไม่ได้ไกลจากเขาสักเท่าไหร่ จึงเห็นชัดถนัดตายามเขาขมวดคิ้วมองมาด้วยความไม่พอใจ
“เฒ่าชราเจ้ามองหาอะไร? หรือเฒ่าชราเจ้าหงุดหงิดที่พวกเรากำลังกล่าวถึงเจ้า?”
หนึ่งในนั้นกล่าวเย้ยต้วนหลิงเทียนออกมาพร้อมแสยะยิ้ม
หากต้วนหลิงเทียนเป็นอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์รากวิญญาณเป็นรากวิญญาณสีน้ำเงินหรือสีครามจริงๆ พวกมันย่อมไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรงใกล้ๆ ด้วยกลัวว่าจะเป็นการสร้างความไม่พอใจให้ต้วนหลิงเทียน…
แต่ตอนนี้พอพวกมันรับทราบว่าต้วนหลิงเทียนก็แค่ รากวิญญาณสีเหลือง พวกมันก็เสมือนได้ทีขี่แพะไล่ ต่อให้พลังฝีมือพวกมันมีไม่เท่าต้วนหลิงเทียน แต่พวกมันก็พยายามจะด่าว่าทับถมลดความโดดเด่นของต้วนหลิงเทียนลง
กระทั่งการกระทำเช่นนี้เผลอๆ จะได้ใจอาวุโสเพลิงเงินอย่างหลี่อันที่ไม่ค่อยพอใจในตัวต้วนหลิงเทียนด้วยซ้ำ แล้วไฉนพวกมันจะไม่กระทำ?
“เจ้าคิดจะพูดอะไรก็ระวังปากไว้บ้าง…”
ต้วนหลิงเทียนมองตอบมันด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย น้ำเสียงระอา
เขาพอจำชายวัยกลางคนที่กล่าวแขวะเขาคนนี้ได้ เพราะอีกฝ่ายเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่มีรากวิญญาณเป็นสีเขียว และหากเขาจำไม่ผิดมันสมควรเรียกว่า กู่ชุน
ตอนนี้ยามกู่ชุนมองต้วนหลิงเทียน ไม่เพียงแววตาจะเผยความดูแคลน ยังแสยะยิ้มเย็นชาคล้ายเคยมีเรื่องบาดหมางอะไรกับเขามาก่อนซะอย่างนั้น
