เจอต้วนหลิงเทียนชักสีหน้าดูถูกยิ้มเยาะใส่แบบนี้ กู่ชุนถึงกับรู้สึกอับอายขายหน้านัก ยังรู้สึกเดือดดาลขึ้นมาในใจ สองหมัดกำแน่นจนกระดูกลั่น ฟันกรามขบกันดังกรอดๆ
แต่สุดท้ายมันก็ไม่กล้าลงมืออะไร
ถึงแม้ว่ามันจะเป็นผู้ฝึกตนขอบเขตปฐพีขั้นต้น แต่มันก็ไม่กล้าลงมืออย่างวู่วาม จนกว่าจะรู้พลังฝีมือต้วนหลิงเทียนแน่ชัด…
ใครจะไปรู้ เกิดต้วนหลิงเทียนคนนี้มีพลังฝึกปรือขอบเขตเซียนปฐพีขั้นกลางหรือสูงกว่าขึ้นมา มันจะสู้อย่างไร?
‘ต้วนหลิงเทียน พรสวรรค์ของข้าสูงกว่าเจ้า ถึงแม้ตอนนี้ข้าจะยังสู้เจ้าไม่ได้ แต่ลูกผู้ชายล้างแค้นสิบปีไม่สาย วันใดที่พลังฝึกปรือข้าเหนือกว่าเจ้า วันนั้นข้าจะทุบตีเจ้าจนกระทั่งมารดาเจ้ายังจดจำหน้าตาเจ้าไม่ได้! ยังจะให้เจ้ามาคุกเข่าขอขมา! โขกหัวให้ข้าเสียหลายๆที!!’
กู่ชุนได้แต่คำรามออกมาในใจด้วยโทสะ ตอนนี้มันโมโหจนหายใจแทบไม่ทัน!
ความขัดแย้งเล็กๆน้อยๆระหว่างกู่ชุนกับต้วนหลิงเทียนไม่ได้เอิกเกริกอะไรมากมาย คนส่วนใหญ่ยังคงให้ความสนใจกับการทดสอบพรสวรรค์รากวิญญาณ
หลังจากนั้นอีกพักใหญ่ การทดสอบพรสวรรค์รากวิญญาณก้จบลง และก็มีผู้ที่มีพรสวรรค์รากวิญญาณสีเขียวปรากฏตัวขึ้นอีก 2 คนเท่านั้น
‘รากวิญญาณสีเขียว…’
มองไปยังสองคนที่มีรากวิญญาณสีเขียว ในสายตาของต้วนหลิงเทียนก็เผยความอิจฉาขึ้นมา เพราะจะอย่างไรรากวิญญาณของเขามันก็แค่สีเหลืองเท่านั้น
