‘ทำไมอยู่ๆมันถึงมีแรงกระตุ้นอะไรแปลกๆแบบนี้…อ่า! งั้นลองให้มันไหลไปรวมกับม่านตาพิสดารดู จะได้รู้ว่าที่แท้มันจะเกิดอะไรขึ้นกันแน่!’
พอคิดถึงจุดนี้ ต้วนหลิงเทียนก็เป็นฝ่ายควบคุมพลังวิญญาณให้ไหลลงสู่ตาซ้ายของเขาเอง
ในกระบวนการดังกล่าว แน่นอนว่าอารมณ์ของต้วนหลิงเทียนย่อมรู้สึกกังวลและไม่สบายใจ
นั่นเพราะอยู่ๆพลังวิญญาณของเขาก็ผิดแปลกไปจากเดิม กระทั่งคล้ายจะดื้อรั้นแม้กระทั่งกับเจ้าของ!
และในขณะที่พลังวิญญาณไหลลงสู่ม่านตาพิสดารนั้น ต้วนหลิงเทียนพลันตระหนักได้อย่างชัดเจน ว่าตาซ้ายของเขากำลังดูดซับพลังวิญญาณอย่างโหยหิว! ราวกับแผ่นดินที่แห้งแล้งเจียนเป็นทรายดูดซับฝนแรกในรอบหลายปี!!
เมื่อตาซ้ายของเขาดูดซับพลังวิญญาณลงไปจนถึงจุดอิ่มตัวแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็รู้สึกเสมือนดวงตาข้างซ้ายของเขามันร้อนขึ้น! และยังทำให้เขารู้สึกกระสับกระส่ายอึดอัดแปลกๆ
พริบตานี้ไม่ทราบเพราะอะไร แต่เขารู้สึกเสมือนอยากลืมตาขึ้นมาเป็นที่สุด!
ลูกตาซ้ายของเขาคล้ายกักเก็บบางสิ่งเอาไว้เต็มเปี่ยม และจำต้องปลดปล่อยมันออก!
‘นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?’
ต้วนหลิงเทียนตอนนี้มึนงงไม่รู้เหนือใต้แล้ว ด้วยไม่ทราบจริงๆว่านี่มันอะไรกันแน่!
อย่างไรก็ตามเขาเลือกจะลืมตาขึ้นมา
และเมื่อเขาลืมตาขึ้นมา เขาก็พบว่ายามนี้ฟ้าเริ่มแทแสงสว่างอ่อนๆ เป็นเวลาย่ำรุ่งแล้ว
‘มันจะระเบิดแล้ว!’
