ทันใดนั้นความสนใจทั้งหมดของต้วนหลิงเทียนก็ไปหยุดกับตาซ้ายทันที ตอนนี้ม่านตาพิสดารเป็นอะไรไปก็ไม่รู้ รู้สึกราวกับว่ามันกำลังจะระเบิดอย่างไรอย่างนั้น!
‘หืม?’
ในขณะเดียวกัน เมื่อต้วนหลิงเทียนพยามมองสิ่งต่างๆด้วยตาซ้าย เขาก็พบว่าทุ่งสิ่งที่เขาแลเห็นในตาข้างซ้ายไม่เพียงจะถูกขยายใหญ่เสมือนใกล้เข้ามามากขึ้นเรื่อยๆ ยังจดจ่อเพ่งเล็งเขม็ง!
ความรู้สึกดังกล่าวเป็นอะไรที่ต้วนหลิงเทียนคุ้นชินมาก! มันเหมือนวินาทีสังหารยามดวงตาเขาเล็งเป้าหมายผ่านลำกล้องปืนไรเฟิลซุ่มยิง!!
‘นี่มันเรื่องอะไรกันแน่ รู้สึกเหมือนพลังวิญญาณที่อัดแน่นในตาซ้ายมันจะยิงพุ่งออกมายังไงยังงั้น…ราวกับขอเพียงคิดมันก็จะยิง…อะไร!? มันยิงออกมาได้จริงๆ!!’
ต้วนหลิงเทียนตื่นตระหนกไม่น้อย เขาพบว่าพอคิดจะยิงอะไรสักอย่าง พลังวิญญาณที่สะสมไว้ในลูกตาข้างซ้ายกลับยิงพุ่งออกไปจริงๆ!
พลังวิญญาณที่ยิงพุ่งออกมามันควบแน่นจนแทบมีสภาพให้จับต้อง อีกทั้งยังอยู่ในรูปลักษณ์มังกรเทพยาดา!
และพลังวิญญาณลักษณ์มังกรเทพยาดาที่ว่า ก็ถูกยิงไปยังจุดที่เขาเพ่งเล็งก่อนหน้า!
อย่างไรก็ตามด้วยความที่จุดเพ่งเล็งที่ว่ามันอยู่บนฟ้า เช่นนั้นพลังวิญญาณขุมดังกล่าวก็พุ่งทะยานขึ้นฟ้าไป โดยไม่ก่อให้เกิดความปั่นป่วนอะไรทั้งสิ้น
‘ยิงออกไปครั้งหนึ่ง กินพลังวิญญาณที่สะสมไว้ไปครึ่งงั้นเหรอ…’