นอกจากนี้ยังมีคนคิดต่าง ที่มองเรื่องราวในแง่ดีกล่าวถามออกมาลอยๆด้วยความอยากรู้อยากเห็น
ทว่าครู่ต่อมาใบหน้าของพวกมันก็บิดเบี้ยวราวเคี้ยวยาขม “อะ…อริยะเซียนขั้นสูงสุด นี่มันบ้าอะไรกัน!?”
“เหอะๆ…ข้าเองก็พบว่าพลังฝึกปรือของมันคืออริยะเซียนขั้นสูงสุดเช่นกัน! สวรรค์…หรือนี่ที่แท้เจ้านั่นมันหัวร้อนจนไม่แยแสชีวิตแล้ว?”
“อริยะเซียนขั้นสูงสุดที่บาดเจ็บเจียนตายจนยืนไม่ค่อยจะไหว คิดรับคำท้าประลองเป็นตายจากเซียนมนุษย์ขั้นเชี่ยวชาญที่สภาพร่างกายเจียนฟื้นฟูจนหายดีจริงๆ?”
“อยู่ดีไม่ว่าดี หาที่ตายแท้ๆ…”
……
พริบตาด่านพลังฝึกปรือของต้วนหลิงเทียนก็ถูกผู้คนตรวจสอบจนปรุ
แน่นอนว่ายังมีหลายคนที่ใบหน้ายังคงเฉยเมยไม่ได้ออกอาการอะไร เพราะล่วงรู้ว่าพลังฝึกปรือของต้วนหลิงเทียนอยู่ในขอบเขตอริยะเซียนขั้นสูงสุดแต่แรก
คนเหล่านี้นอกจากกู่ลี่กับจูลู่ฉีแล้ว ก็ยังมี หยางหวู่ หลี่อัน และเถิงชาน!
ไม่จำเป็นต้องกล่าวถึงกู่ลี่กับจูลู่ฉี ในฐานะสหายของต้วนหลิงเทียนพวกมันรู้เรื่องนี้นานแล้ว
สำหรับหยางหวู่นั้นมันพึ่งรู้หลังจากที่หลี่อันบอก…
ส่วนหลี่อันกับเถิงชานนั้น ทั้งคู่ได้ค้นพบพลังฝึกปรือของต้วนหลิงเทียนตั้งแต่ตอนที่พวกมันแผ่สำนึกเทวะไปตรวจสอบต้วนหลิงเทียนว่าเป็นมนุษย์จริงๆแล้วหรือไม่…
