“เอาล่ะ ในเมื่อพวกเจ้าสองคนต่างก็ถูกลงโทษกันไปแล้วทั้งคู่…เช่นนั้นเรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนหน้า ก็เลิกแล้วต่อกันเถอะ”
หลี่อันเหลือบมองต้วนหลิงเทียนผ่านๆอีกครั้ง ค่อยหันไปมองหยางหวู่ที่กำลังขมวดคิ้วเพราะได้ยินคำของมัน
ทว่าวินาทีต่อมาเมื่อเสียงที่ส่งผ่านปราณของมันดังขึ้นในหูหยางหวู่ คิ้วที่ยู่ย่นเป็นปมก็คลี่คลายลงทันที มันยังรีบหันไปมองต้วนหลิงเทียนด้วยสองตาลุกวาว!
“อาวุโสเถิงชาน ท่านยังมีความเห็นอันใดอีกหรือไม่?”
หลี่อันมองถามเถิงชานอีกครั้ง
เถิงชานก็ได้แต่ส่ายหัวไปมา ในเมื่ออีกฝ่ายมาซะขนาดนี้แล้ว มันยังจะทำอะไรได้อีก?
นอกจากนี้มันเองก็ถือว่าได้ลงโทษคนทำผิดไปแล้ว
“อาวุโสหลี่อัน!”
แต่ในขณะที่เถิงชานส่ายหัวไปมานั้นเอง หยางหวู่พลันหันมองไปยังหลี่อันและรีบกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจังทันที “วันนี้ข้าคิดท้าประลองเป็นตายเพื่อชำระแค้นกับคนๆหนึ่ง…ข้าหวังว่าอาวุโสหลี่อันจะช่วยเป็นสักขีพยานในการประลองเป็นตายให้ข้า! ขณะที่ข้ากำลังประลองเป็นตายกับมัน!!”
ประลองเป็นตาย!
ได้ยินวาจากล่าวเสียงดังของหยางหวู่ ทุกคนอดไม่ได้ที่จะหันมองไปทางต้วนหลิงเทียนอย่างอัตโนมัติ
จากนั้นไม่นานสายตาของทุกคนก็มองสลับไปมาระหว่างหยางหวู่กับต้วนหลิงเทียน
พวกมันล้วนเห็นกันชัดถนัดตา ว่าหยางหวู่ที่บาดเจ็บก่อนหน้า ตอนนี้อาการดีขึ้นจนแทบจะหายดีแล้ว ส่วนต้วนหลิงเทียนกระทั่งยืนยังจะไม่รอด…
