‘หากอาศัยปฐมเวทย์กลินกิน ปราณสุริยันแรกกำเนิดในร่างสมควรเพิ่มพูนแตะขอบเขตเซียนปฐพีขั้นเชี่ยวชาญชั่วคราว หากไอ้แก่นี่เป็นแค่เซียนนภาขั้นต้น…ด้วยกระบี่นิลสวรรรค์ต้องฆ่ามันได้แน่!แต่ถ้ามันเป็นถึงเซียนนภาขั้นกลาง โอกาสที่จะฆ่ามันได้อย่างดีก็มีแค่ 3 ส่วนเท่านั้น…และหากมันเป็นเซียนนภาขั้นเชี่ยวชาญหรือเหนือกว่านั้น…คงเป็นไปไม่ได้เลยที่จะฆ่ามัน!’
ชั่วพริบตานี้ในใจต้วนหลิงเทียนครุ่นคิดไตร่ตรองเรื่องราวไปมากมาย
‘แต่ไม่ว่าจะยังไง…เจ้านั่นมันต้องตาย!’
ต้วนหลิงเทียนกลอกตามองไปยังนายน้อยสันดารเสียอีกครั้ง ในแววตาเผยรังสีสังหารอำมหิตวูบวาบ
ถึงแม้ไม่รู้ว่ายามชายชรานั่นลงมือเข่นฆ่าเข้ามา แล้วเขาจะฆ่ามันด้วยกระบี่นิลสวรรค์ได้หรือไม่ แต่อย่างน้อยๆเขามั่นใจว่าต้องลงมือต่อนายน้อยนั่นสำเร็จ! กระทั่งอาจจะใช้มันเป็นยันต์กันตายให้พวกเขา!!
จังหวะนี้ในใจต้วนหลิงเทียนเริ่มปรากฏความคิดอำมหิตขึ้นมาบ้างแล้ว
“นายน้อย…ยามนี้พวกเราอยู่ใกล้แท่นบูชาจตุรลักษณ์ของลัทธิบูชาไฟ…”
เผชิญหน้ากับคำสั่งของนายน้อยสันดารเสีย ชายชราขมวดคิ้วยู่ย่นเล็กน้อยหากแต่สุดท้ายก็ไม่ได้ลงมือเคลื่อนไหวใดๆ เพียงเลือกที่จะส่งเสียงกล่าวถึงหูอีกฝ่าย
ในฐานะตัวตนขอบเขตเซียนนภาคนหนึ่ง สายตาของมันย่อมคมกล้ามิใช่ชั่ว สามารถแลเห็นคนของแท่นบูชาจตุรลักษณ์ไกลตา ที่คล้ายกำลังเคลื่อนไหวมาระงับเหตุทะเลาะวิวาทตรงนี้ด้วยความเร็วสูง!
