“มิผิด และหากข้าเป็นพวกเจ้า ข้าจะยอมแพ้เรื่องเข้าร่วมลัทธิบูชาไฟรอบนี้ไปเสีย…อย่างที่เจ้าหยางหวู่นั่นมันกล่าวเอาไว้ ไม่เพียงแต่พอมันเข้าไปในลัทธิบูชาไฟได้จะมีชนชั้นอาวุโสคอยคุ้มครอง กระทั่งศิษย์มือดีในนิกายที่เห็นว่าเป็นพี่ชายของมัน ยังได้เข้าสู่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของลัทธิบูชาไฟในฐานะศิษย์ที่โดดเด่นแล้ว! นั่นหมายความว่าพี่ชายคนนี้ของมันยังสมควรมีพลังฝีมือสูงกว่าชายชราที่คุ้มกันมันเมื่อครู่เสียอีก…”
ไม่นานก็มีผู้หวังดีคนอื่นกล่าวบอกพวกต้วนหลิงเทียนทั้ง 3 ออกมา
“แล้วที่สำคัญที่พวกเจ้าหืรอกันก่อนหน้าพวกเจ้าคงต้องผิดหวังแล้วล่ะ…เพราะมิใช่ว่าพวกเจ้าจะเลือกเข้าร่วมกับแท่นบูชาอันใดก็ได้! พวกเจ้าอาจจะถูกจับแยกและถูกส่งไปเข้าร่วมแท่นบูชาตามแต่อาวุโสจะจัดให้ บางทีหากพวกเจ้าทั้ง 3 มีโชคอาจถูกส่งไปอยู่แท่นบูชาเดียวกัน แต่ถ้าไร้โชคพวกเจ้าทั้ง 3 อาจจะอยู่กันคนละแท่นบูชาก็เป็นได้!”
พอได้ยินวาจาชี้แนะประโยคนี้ ในที่สุดพวกต้วนหลิงเทียนทั้ง 3 ก็เข้าใจแล้ว ว่าไฉนอยู่ๆหยางหวู่ถึงมาเรียกหาพวกเขาว่าตัวบ้านนอก…
อย่างไรก็ตามในเมื่อเรื่องราวมันมาถึงขั้นนี้แล้ว เรื่องนั้นก็ไม่ใช่ประเด็นอีกต่อไป…
ครู่ต่อมาพื้นที่ตรงนี้ก็เหลือแต่พวกต้วนหลิงเทียนเท่านั้น ส่วนคนอื่นๆต่างก็ทยอยกันเหินร่างข้ามเขาไปหมดแล้ว
