ยิ่งไปกว่านั้น ในสายตาของยอดฝีมือเหล่านั้น ต่อให้พวกมันมีพลังมากพอจะก่อการอุกอาจแบบนี้ได้ แต่ไหนเลยจะมีใครกล้าลงมือเพื่อสร้างความหมางใจกับมัน?
ในดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋าแห่งนี้ จริงอยู่ที่หากวัดกันในแง่ของพลังฝีมือต่อสู้ ตัวมันจะอยู่ในอันดับที่ 300 ของรายนามยอดเซียน…
ทว่าหากเป็นเรื่องของโอสถเซียน เม็ดยาอมตะเล่า?กระทั่งด้วยฐานะปรมาจารย์เซียนหลอมที่สามารถหลอมโอสถเสมือนเซียนอมตะได้ มันจึงถือว่าเป็น 1ใน 3 ปรมาจารย์เซียนหลอมที่มีความสามารถด้านโอสถและการแพทย์สูงส่งที่สุดในแดนดิน!
ไม่คุ้มที่จะมาบาดหมางกับมันด้วยเรื่องสมุนไพรและโอสถวิญญาณพวกนั้น!
“หรือจะเป็นสหายเก่าข้าลงมือ…”
ทันใดนั้นสองตาซุนยิงพลันทอประกายเรืองวูบ ในบรรดาคู่แข่งของมันเกรงว่าคงมีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ทำแบบนี้ได้…
ทว่าคิดไปได้ไม่ทันไร ซุนยิงก็ปัดความคิดนี้ตกไปทันที ‘ช้าก่อน! ในดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋าผู้ที่ล่วงรู้ตำแหน่งที่ตั้งสวนสมุนไพรของข้ามีไม่เกิน 5 คน และคงไม่มีใครใน 5 คนนั้นคิดกระทำเรื่องพรรค์นี้แน่…’
‘หรือพวกมดปลวกจากภูมิภาคเบื้องล่างมีปัญหา!’
พอคิดถึงจุดนี้ ซุนยิงก็ดึงสติกลับคืนทันที
และเมื่อมันเร่งย้อนกลับไปยังสวนสมุนไพร มันก็พบว่ามดปลวกในสายตาของมันทั้ง 3 ได้หนีหายไปแล้ว ไม่ว่ามันจะพุ่งร่างตระเวนค้นหาตามทิศเหนือออกตกมากเพียงใด ก็ไม่พบร่องรอยใดๆของทั้ง 3เลย…
