กู่ลี่ประหลาดใจเล็กน้อยที่เห็นต้วนหลิงเทียนมาถึงที่นี่แบบนี้ “เจ้ามีเรื่องอันใดหรือ?”
ต้วนหลิงเทียนมาหามันด้วยตัวเองแบบนี้ ไม่พ้นต้องมีเรื่องบางอย่างแน่!
แค่มันไม่รู้ว่าเรื่องอะไรเท่านั้น…
“พี่กู่ท่านเตรียมตัวออกเดินทางเถอะ อีกราวๆครึ่งชั่วยามข้าจะมาหาท่าน…พวกเราจะออกจากภูมิภาคเบื้องล่างและไปยังภูมิภาคเบื้องบนกันเลย! ส่วนตอนนี้ข้าจะไปร่ำลาสหายของข้าก่อน เสร็จแล้วจะย้อนกลับมาหาท่าน”
ต้วนหลิงเทียนมาถึงก็กล่าวบอกเรื่องราวออกมาตรงๆ กล่าวจบก็รีบร้อนจากไปทันที ไม่รอให้กู่ลี่ที่ทำตาปริบๆตอบคำอะไร
เขาต้องรีบไปกล่าวคำลากับป๋ายลี่หง ลุงเฟิ่งและคนอื่นๆอีก
“จริงสิพี่กู่ เอาแบบนี้ดีกว่า…อีกครึ่งชั่วยาม ท่านไปพบข้าที่ห้องโถงหลักเลยก็ได้!”
ในขณะที่กู่ลี่กำลังอึ้งๆกับต้วนหลิงเทียนที่มาไวไปไว ในหูพลันได้ยินเสียงต้วนหลิงเทียนส่งมาถึงอีกครั้ง
“ไฉนน้องหลิงเทียนถึงได้แลดูรีบร้อนผิดปกตินัก…ช่างเถอะ อีกครึ่งชั่วยามค่อยไปถามดู”
กู่ลี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย กล่าวพึมพำออกมาด้วยความสงสัย
“ศิษย์น้อง เจ้าจะไปวันนี้แล้ว?”
ไม่เพียงแต่ป๋ายลี่หงจะอึ้ง เฟิ่งหวู่เต้าและคนอื่นๆเองก็อึ้งไปเช่นกัน เมื่อได้รับทราบว่าต้วนหลิงเทียนจะออกจากตำหนักเมฆาครามและไปภูมิภาคเบื้องบนวันนี้!
