วันหน้า ไม่ว่าจะเป็นการล้างแค้นเซี่ยจงเรื่องที่มันทำกับองครักษ์เกราะทมิฬทั้ง 10 ก็ดี ล้างแค้นมันที่ฆ่าอาวุโสกู่มี่คนของตำหนักเมฆาครามก็ดี หรือกระทั่งล้างความอัปยศที่มันยัดเยียดมาให้ก็ดี…มันต้องชดใช้!
ต่อให้เซี่ยจงจะเป็นอาวุโสระดับสูงของลัทธิอารามทมิฬ กระทั่งมีลัทธิอารามทมิฬหนุนหลัง
คนที่เขาอยากฆ่า มันต้องตาย!
ในแง่ของความภาคภูมิใจในตัวเองแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็มีไม่ด้อยไปกว่าจูลู่ฉี อดีตจ้าววังนภาของตำหนักฟ้าลี้ลับเลย
หากแต่แม้เขาจะมีความภาคภูมิใจในตัวเองอย่างจูลู่ฉี เขาก็ไม่มีวันสิ้นคิดถึงขั้นหันไปเดินบนเส้นทางมาร บ่มเพาะพลังด้วยอวิชชาชั่วร้ายพรรค์นั้นเพื่อล้างแค้น
แต่ก็ไม่ใช่ว่าเขาจะทนมองศัตรูใช้ชีวิตอยู่อย่างสบายใจ!
เขาจะหาหนทางล้างแค้นมันด้วยตัวเอง!
เมื่อเปรียบเทียบกับจูลู่ฉีแล้ว ข้อดีที่เหนือกว่าอย่างเห็นได้ชัดก็คือ เขายังถือเป็นรุ่นเยาว์คนหนึ่ง ยังมีพื้นที่ว่างให้เติบโตก้าวหน้าอีกมากมาย…ตราบใดที่มีเวลาให้มากพอ พลังฝึกปรือของเขาต้องก้าวข้ามเซี่ยจงได้แน่!
วันนั้นมาถึงเมื่อไหร่ ก็คือวันตายของเซี่ยจง!
“ต้วนหลิงเทียน…เจ้าเป็นอะไรไป ข้ากล่าวอะไรผิดหรือ?”
หนานกงยี่รีบถามออกมาด้วยความกระวนกระวายใจ พอเห็นว่าหลังตอบคำถามสีหน้าท่าทีต้วนหลิงเทียนก็เปลี่ยนไปทันที
“เจ้าคิดมากไปแล้ว ไม่เกี่ยวกับเจ้าหรอก”