“ดูเหมือนว่าต้วนหลิงเทียนคงถูกยอดฝีมือจากภูมิภาคเบื้องบนสั่งสอนบทเรียนอันดี จนซึ้งไปถึงทรวงแล้วเป็นแน่!”
“สมควรเป็นเช่นนั้น! แต่ช่างน่าเสียดายยิ่งนักที่มันยังมีลมหายใจอยู่!”
“อาจเป็นเพราะยามพบเจอยอดฝีมือจากภูมิภาคเบื้องบน มันละทิ้งศักดิ์ศรียอมคุกเข่าร้องขอชีวิตหรือไม่? เผลอๆอาจเป็นมันที่รีบประเคนมอบตราผนึกมารไปให้ด้วยสองมือด้วยซ้ำ!”
……
วาจาถากถางสมน้ำหน้า ทับถมซ้ำเติมมากมายถูกพ่นออกจากอาวุโสเผ่าพันุ์มังกรไม่ขาดปาก ทั้งหมดหรรษากับการล้อต้วนหลิงเทียนนัก!
ข่าวเรื่องนี้แพร่กระจายไปฉับไวดั่งไฟลามทุ่ง ยังไวยิ่งกว่าเรื่องที่ต้วนหลิงเทียนเปิดเผยตัวตนในวันประลองสัญญา 5 ปีหลายเท่าตัว! พริบตาเดียวก็รู้กันไปทั่วภูมิภาคเบื้องล่างของดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋าแล้ว!!
ณ ประเทศฝูเฟิง…ประเทศที่อยู่ไกลห่าง อันเป็นขุมพลังชั้น 6…ตั้งแต่ได้รับทราบข่าวว่าต้วนหลิงเทียนที่โชคดีได้รับตราผนึกมารไปครอบครองนั้น ที่แท้เป็นถึงนายน้อยของตำหนักเมฆาคราม! ตระกูลซือถูก็ถูกผู้คนมากหน้าหลายตาแห่กันมาเยี่ยมเยียนจนธรณีประตูใหญ่แทบทรุด!!
กระทั่งคนของราชวงศ์เองก็กุลีกจอแห่กันมาแทบไม่ทัน!
แน่นอนว่าที่พวกมันมาเยี่ยมเยียนเช่นนี้หาได้มาเข้าพบผู้นำตระกูลซือถูหรือกระทั่งนายน้อยของตระกูลซือถูไม่!
คนที่พวกมันเร่งรุดมาเยี่ยมเยียนขอพบ ล้วนแล้วแต่เป็นนรู้จักของต้วนหลิงเทียนที่เขายึดถือเป็นดั่งญาติสนิทมิตรสหายอันประเสริฐ
