ทางเข้าสู่หุบเขานั้นแคบนัก หากทว่าเมื่อผ่านพ้นไปแล้วด้านในเสมือนเป็นโลกอีกใบ…
มองไป ณ ส่วนลึกขอบหุบเขา ปรากฏประตูมหึมาลอยล่องอยู่กลางอากาศ ประตูดังกล่าวปิดผนึกแน่นหนา ไม่ทราบว่าเป็นประตูที่นำไปสู่แห่งหนใดกันแน่…
ประตูนี้นับว่าเป็นประตูที่วิจิตรงดงามนัก มันมีบานประตู 2 บาน แต่ละบานมีสลักประตูแตกต่างกัน ด้านซ้ายเป็นรูปทรงกลม ส่วนบานขวาเป็นรูปเสี้ยวจันทร์ แลดูแปลกประหลาดลูกตานัก
ประตูนี้ไม่ทราบทำจากวัตถุลี้ลับอันใดกันแน่ หากแต่แผ่ความรู้สึกกดดันบีบคั้นออกมาประการหนึ่ง ยังคล้ายมีกลิ่นอายโบราณแผ่ซ่านออกมา…พาลให้บรรยากาศโดยรอบกลับกลายเป็นลี้ลับ ราวกับประตูบานนี้มันดำรงอยู่ข้ามกาลเวลามาแสนนาน
“นี่คือประตูที่จักนำไปสู่สระชำระมังกร…”
ด้วยมีผู้อาวุโสทั้งตี้ชานนำมา ทั้งหมดก็เดินมาถึงประตูเข้าสระชำระมังกรในที่สุด และเป็นตี้ชานที่กล่าวออกทำลายความเงียบ แนะนำประตูที่ลอยล่องอยู่ในอากาศเสียงเรียบ
ต้วนหลิงเทียนที่ได้ยินก็หันไปมองสำรวจประตูดังกล่าวทันที
มองไปสักพักก็พบว่าประตูประหลาดนั่นกลับลอยล่องอยู่กลางหาวจริงๆ ซ้ายขวาหน้าหลังไร้สายโซ่อะไรโยงใย อีกทั้งเมื่อพินิจจากสภาพแวดล้อมโดยรอบ เขาก็สัมผัสได้ว่ามันไม่ใช่ภาพลวงตาแต่อย่างใด!
ดูเหมือนประตูบานนี้จะถูกฝังไว้ในความว่างเปล่าอย่างแนบแน่นไม่ร่วงหล่น ให้ความรู้สึกลี้ลับสุดหยั่งยากหาใดเทียบ
“สระชำระมังกรอยู่หลังประตูบานนี้งั้นเหรอ?”
