ต้วนหลิงเทียนย่อมรู้สึกสนใจกว่าใคร ในใจยังเต็มไปด้วยความปรารถนาที่จะเข้าไป เพราะเขาคือคนที่จะเข้าไปในนั้น!
ความไม่รู้ทำให้เขาบังเกิดความอยากรู้อยากเห็น แต่ในขณะเดียวกัน มันก็ทำให้หวาดกลัวด้วยเช่นกัน
สรุปแล้วอารมณ์ของต้วนหลิงเทียนตอนนี้ เรียกว่าซับซ้อนนัก…
“จ้าวตำหนักน้อย…”
ไม่ทราบตั้งแต่เมื่อไหร่ ที่สายตาของตี้ชานมาหยุดลงบนร่างต้วนหลิงเทียน มันกล่าวออกมาอย่างใจเย็น “เท่าที่ข้าจำได้ ไม่มีเผ่าพันธุ์อื่นใดนอกเหนือจากเผ่าพันธุ์มังกรของเราเข้าใช้สระชำระมังกรมาก่อน…เช่นนั้นข้าขอบอกท่านได้คำเดียว…ว่าข้ามิรู้ว่าจะเกิดอันใดขึ้นกับท่านหากเข้าไป”
“เช่นนั้นหากท่านตัดสินใจที่จะเข้าไปด้านในจริงๆ ท่านจักต้องแบกรับผลทั้งหมดที่จะตามมาด้วยตัวท่านเอง…ต่อให้ท่านจะตายอยู่ด้านในนั้น ก็ไม่มีอันใดเกี่ยวข้องกับเผ่าพันธุ์มังกรของพวกเรา…”
วาจาท้ายประโยคท้ายของตี้ชาน ยามกล่าวน้ำเสียงยังเน้นหนักขึ้นเป็นพิเศษ
อย่างไรก็ตามคำพูดนี้ไม่ใช่เพราะมันคิดข่มขู่ต้วนหลิงเทียนแต่อย่างใด มันแค่เลือกจะกล่าวบอกความจริงออกมา
“ผู้นำตี้ชาน…ท่านคิดขู่ให้ข้ากลัวจนไม่กล้าเข้าไปงั้นหรือ?”
ต้วนหลิงเทียนอึ้งไปไม่น้อยกับคำกล่าวของตี้ชาน พอดึงสติกลับมาได้ค่อยหยีตากล่าวถามออกเสียงเรียบ
“ข้ามิได้คิดข่มขู่ท่าน ข้าเพียงกล่าวบอกตามความสัตย์จริง! จักเกิดอันใดขึ้นกับมนุษย์หากเข้าไปใช้สระชำระมังกร…ข้ามิรู้จริงๆ”
