“นายน้อยตำหนักเมฆาคราม มิใช่มีพลังฝึกปรือขอบเขตอริยะเซียนขั้นกลางหรือไร…ตี้จิ่วก็มิใช่เซียนปฐพีขั้นต้นหรอกหรือ? ผู้ใดสามารถบอกข้าพเจ้าได้บ้าง…ว่านี่มันเรื่องอันใดกันแน่!? ไฉนกลับเกิดอะไรเช่นนี้ได้!?”
ใบหน้าของคนจากขุมพลังกึ่งชั้น 3 ทั้งหลายก็อึ้งตะลึงเป็นไก่ตาแตก
“สวรรค์! นี่หรือการปะทะกันระหว่างอริยะเซียนขั้นกลางกับเซียนปฐพีขั้นต้น! มารดามันเถอะไฉนเร้าใจข้าถึงเพียงนี้!!”
หลายคนอดไม่ได้ที่จะตั้งคำถาม
แน่นอนว่าผู้ที่ไม่อาจแลเห็นก็ได้แต่งุนงงสงสัยว่านี่มันเรื่องราวอะไรกัน…
ส่วนผู้ที่แลเห็นฉากเรื่องราวเมื่อครู่ ก็อึ้งค้างไปแล้ว
นั่นเพราะฉากการปะทะก่อนหน้าทำให้พวกมันตะลึงงันไปแล้วจริงๆ
“ความเร็วของนายน้อยตำหนักเมฆาครามมิคาดกลับเทียบได้ถึงขอบเขตเซียนมนุษย์ข้นสูงสุด…ส่วนพลังโจมตีก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ายอดฝีมือขอบเขตเซียนมนุษย์ขั้นสูงสุดเลย…”
ตัวตนชนชั้นอาวุโสของขุมพลังกึ่งชั้น 3 คนหนึ่งกล่าวออกเสียงเข้ม
“แต่…”
ทว่าหลังจากที่มันกล่าวจบ มันก็ได้แต่ชักสีหน้าสับสนไม่เข้าใจ ไถ่ถามออกมาด้วยน้ำเสียงสงสัย “ยังมีผู้ใดบอกข้าได้บ้าง…ว่าไฉนยามข้าตรวจสอบพลังฝึกปรือของนายน้อยตำหนักเมฆาครามถึงมีเพียงอริยะขั้นกลาง? ในโลกยังมีอริยะเซียนขั้นกลางที่สามารถสำแดงพลังได้ถึงขั้นนี้ด้วยหรือ?!”
