หากตี้จิ่วได้รับตราผนึกมารมาครองล่ะก็…มันสามารถฆ่าผู้ฝึกมารขอบเขตเซียนนภาขั้นสูงสุดได้! ยังนับประสาอะไรกับตู้กูและต้วนหรูเฟิงที่ยังอยู่ในขอบเขตเซียนปฐพีขั้นสูงสุด!!
ชิงเหยียนที่อยู่ด้านข้างแม้จะอยากได้ตราผนึกมารเช่นกัน แต่มันรู้ดีว่าอาศัยพลังฝีมือของมันคงยากจะได้ครอบครอง และถึงได้ก็คงยากจะรักษา…
ดังนั้นมันจึงเลิกคิดหวังอะไรลมแล้งๆ
ในขณะเดียวกัน ต้วนหลิงเทียนที่อาศัยอยู่ในบ้านพักหลังหนึ่งขอบหุบเขาเล็กๆแห่งนี้ ก็ไม่รู้เลยว่าตี้จิ่วออกด่านมาแล้ว กระทั่งอีกฝ่ายยังมุ่งหวังตั้งเป้าช่วงชิงตราผนึกมารของเขาอีกด้วย!
แน่นอนว่าต่อให้เขารู้เขาก็ไม่ได้สนใจอะไร
นั่นเพราะตั้งแต่เขาเลือกจะลงประลองตามสัญญา 5 ปีกับตี้จิ่วเพื่อชิงสระมังกร เขาก็รู้ดีอยู่แล้วว่าตัวตนของเขาต้องเปิดเผยออกไปแน่!
ถึงวันประลอง ไม่เพียงแต่เผ่ามังกรจะได้รู้ว่าต้วนหรูเฟิงมีบุตรชาย แต่ทั้งใต้หล้าย่อมได้รู้ ว่าบุตรชายต้วนหรูเฟิงที่แท้ก็คือต้วนหลิงเทียนผู้ครองตราผนึกมาร…
“รอให้จบสัญญานัดหมายประลอง 5 ปีนี่เมื่อไหร่…หลังข้าออกจากสระชำระมังกรอะไรนั่นและสะสางเรื่องราวที่บ้านเสร็จ ข้าจะไปภูมิภาคเบื้องบนกับพี่กู่ทันที!”
นี่เป็นทางออกที่ต้วนหลิงเทียนคิด
หลังออกจากสระชำระมังกร เขาจะกลับไปร่ำลามารดากับลี่เฟยที่ตำหนักเมฆาคราม ก่อนที่จะมุ่งหน้าไปยังภูมิภาคเบื้องบนทันที เพื่อตามหาคู่หมั้นอีกคนของเขา เค่อเอ๋อ
