เพราะเขารู้ดีว่าหากเขายังรั้งอยู่ ไม่วายชักนำเภทภัยมาสู่ตำหนักเมฆาครามไม่รู้จบสิ้นแน่!
นั่นไม่ใช่อะไรที่เขาอยากจะเห็น
ด้วยเหตุนี้เขาจึงคิดจากไปให้เร็วที่สุด
“อีก 3 วันข้าจะได้เจอตี้จิ่วแล้ว…สารเลวตี้จิ่ว เจ้ากล้าทำลายนิกายหลิงเทียนของข้า ยังฆ่าอาวุโสและศิษย์นิกายหลิงเทียนของข้าจนหมด! ได้เวลาที่ข้าจะล้างแค้นให้ทุกคนแล้ว! หนี้เลือดมันต้องชำระด้วยเลือด!!”
ต้วนหลิงเทียนที่นั่งบนเตียงกล่าวออกเสียงเข้มต่ำ ในแววตายังมืดดำไปไร้ประกาย จิตสังหารฟุ้งตลบหนาแน่นนัก
ทว่าครู่ต่อมาต้วนหลิงเทียนก็หลับตาลงเพื่อสงบจิตใจ เขาไม่คิดเข้าไปในเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติ เพียงเฝ้ารอเวลาให้สัญญา 5 ปีมาถึง
หลังจากที่คนของตำหนักเมฆาครามเข้าที่พักเรียบร้อยแล้ว ด้านนอกหุบเขารังมังกร พลันมีร่าง 3 ร่างเหินบินข้ามฟ้ามาแต่ไกล ท่าทางแต่ละคนแลดูเหนื่อยล้าจากการเดินทางเล็กน้อย
ผู้ที่เหินนำมาด้านหน้าสุดมาในชุดสีดำสนิท ผมยาวของมันปลิวสยายปานอสรพิษแม้ไร้ลม มองไปคล้ายพวกมันสามารถพุ่งฉกผู้คนได้ทุกเวลา
ด้านหลังของมันตามมาด้วยชายชรา 2 คน
“ผู้ใดหาญกล้าบุกรุกเผ่าพันธุ์มังกรของพวกเรา!!”
ปรากฏร่างผู้คนนับ 10 เหินพุ่งออกมาจากปากทางเข้าหุบเขาของเผ่าพันธุ์มังกร หยุดขวางทั้ง 3 เอาไว้เบื้องหน้า
“ตู้กู แห่งตลาดมืดหยินชาน”
