บุคคลอันดับหนึ่งสังหารสัตว์ภูตไปแล้วสิบตัว และจำนวนก็ยังเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
เจียงผิงอันมิได้รีบร้อน จากความถี่การโจมตีนี้ ไม่ถึงครึ่งชั่วยาม พวกเขาเกินครึ่งจะถูกตัดสิทธิ์ไป
การต่อสู้ดำเนินต่อ ทุกครั้งที่ปราบสัตว์ภูตที่ออกมาได้ สัตว์ภูตก็จะเพิ่มจำนวนขึ้นอีก
หนึ่งหรือสองนั้นรับมือง่าย แต่เมื่อกลายเป็นหลายสิบ ศึกก็เริ่มยากเย็น
มันไม่ยุติธรรมสำหรับผู้ฝึกกายาอยู่นิดหน่อย
แต่เจียงผิงอันหาสนใจไม่ เพราะเขาฝึกฝนทั้งกายาและวิญญาณ!
เมื่อเขาใช้วรยุทธ์ ‘พิธีศพพายุทราย’ ทรายใต้เท้าของเขาก็เริ่มเคลื่อนตัวเป็นหลุม แล้วหมาป่าดำที่พุ่งเข้ามาก็ตกลงไปก่อนทันถึงตัว ถูกฝังกลบสมบูรณ์
อัจฉริยะคนอื่น ๆ มิได้สะดวกดายเช่นเขา
ทุกครั้งที่เอาชนะสัตว์ภูตได้หนึ่งฝูง ฝูงใหม่ก็จะปรากฏตัว รอบกายไร้ปราณวิญญาณ จึงไม่อาจสั่งสมปราณวิญญาณฟื้นฟูได้
อัจฉริยะคนแล้วคนเล่าถูกเคลื่อนย้ายออกไป
“แค่ก ๆ!”
ผู้ฝึกกายาผู้หนึ่งทรุดลงคุกเข่า ร่างกายโชกเลือด หากมิใช่ไหวตัวขยี้ม้วนหยกได้ทันเวลา เขาคงตกตายไปแล้วยามนี้
“น่ากลัวนัก ความเร็วของข้าไม่ดี เหาะเหินก็ยังมิได้ เผชิญฝูงหมาป่าดำเป็นสิบ ๆ ตัวในขอบเขตเดียวกันไม่ไหวหรอก!”
