ผู้ฝึกตนซึ่งถูกคัดออกอีกคนเสริมขึ้น “ไม่เห็นต้องจำกัดเวลา ทนให้ได้สักชั่วยามก็เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว!”
หลังการต่อสู้ผ่านไปเป็นระยะสั้น ๆ หมาป่าดำโขยงใหญ่เป็นสิบ ๆ ตัวในขอบเขตเดียวกับพวกตนก็ปรากฏขึ้น ทำให้เกินกำลังรับมือ
เมื่อจำนวนเปลี่ยนเป็นร้อยพัน ใครจะหยุดพวกมันได้?
ลำดับ ณ ทำเนียบอันลอยสูงบนอากาศยังคงเปลี่ยนแปลงไปมาอย่างรวดเร็ว
หลายรายชื่อเปลี่ยนสีจากทองเป็นเทา หมายความว่าถูกคัดออกแล้ว
ผู้ถูกคัดออกต่างใช้เวลาไปกับการพินิจลำดับตรงหน้า และดวงตาก็เบิกขึ้นยามเห็นตัวเลขเบื้องหลังอันดับแรก
อันดับแรกคือฟางซิง จำนวนสัตว์ภูตที่ฆ่าไปคือสองร้อยสามสิบเอ็ด…… สี่ร้อยหกสิบสอง……
“บ๊ะ! นี่มันตัวประหลาดอะไร! ฆ่าสัตว์ภูตขั้นปลายขอบเขตสร้างรากฐานสองร้อยกว่าตัวในพริบตา!”
“เป็นไปไม่ได้! ไม่ใช่แล้ว ทำไมจึงแข็งแกร่งได้เช่นนี้ ต่อให้เป็นยอดฝีมือขอบเขตจินตานก็ไม่มีทางฆ่าสัตว์ภูตในพริบตาได้มากมายเช่นนี้!”
“ฟางซิงผู้นี้ใครกัน?”
อย่าว่าแต่อัจฉริยะมากมายที่ตกตะลึง กระทั่งเหล่าเจ้าเมืองยังผงะไปยามเห็นเหตุการณ์นี้
หมิงเฉินมองไปยังเจ้าเมืองทั้งหลาย ก่อนจะถามอย่างใคร่รู้ “ฟางซิงผู้นี้มาจากเมืองใด?”
