ในสิบอันดับแรกยังมีอีกหนึ่งชื่ออันคุ้นตา แต่บุคคลนี้ถูกนางไล่ออกไป
คนผู้นั้นคือโจวเฟิง
ขณะนี้เป็นอันดับสอง
เมื่อเห็นโจวเฟิง เซี่ยชิงก็นึกถึงน้องชายที่นางเพิ่งรับมา แล้วสายตาก็รีบกวาดมองทำเนียบหาชื่อเขา
ท้ายที่สุด ก็พบชื่อเจียงผิงอันอยู่ใกล้ ๆ อันดับห้าสิบ
ดวงตาของเซี่ยชิงเรืองประกายประหลาดใจ
เจ้าเด็กนี่ไม่เลวเลย รักษาอันดับของตนไว้ได้ หากอดทนได้ต่อไป ก็ยังมีหวังติดห้าสิบอันดับแรก
แน่นอน ทำได้เพียงหวังเท่านั้น ผู้ฝึกกายานั้นเสียเปรียบ ภายหน้าก็จะยิ่งมีสัตว์ภูตเพิ่มมากขึ้น พวกเขาก็จะยิ่งอ่อนแรง
แต่การเติบโตมาได้เพียงนี้ในชั่วกาลสั้น ๆ ก็ดีมากแล้ว
หากภายหน้าฝึกฝนดี ๆ ก็จะเผยฝีมือเลิศล้ำได้เช่นกัน
เพียงไม่ถึงครึ่งชั่วยาม อัจฉริยะเกินครึ่งก็ถูกเคลื่อนย้ายออกมาด้วยสีหน้าสุดแสนไม่เต็มใจ
“ยากชะมัด! ถูกหมาป่าดำเป็นร้อย ๆ รุมขย้ำ ปราณวิญญาณจะไม่เหลือแล้ว!”
“ข้าใช้ความเร็วยื้อมาได้จนบัดนี้ แต่สุดท้ายก็ไร้ค่า ฆ่าสัตว์ภูตไม่ไหว เลยไต่อันดับไม่ได้”
“มีคนฆ่าสัตว์ภูตเกินพันตัวแล้ว พวกผิดมนุษย์!”
มีเพียงผู้ได้เผชิญศึกกับตัวจึงรู้ความยากเย็นของมัน
