แน่นอนว่าตั้งแต่ต้นจนจบจ้าวเติงไม่คิดไม่ฝันเลยจริงๆว่าจุดหมายปลายทางของกู่ลี่จะเป็นตำหนักเมฆาคราม
เพราะมันไม่เคยได้ยินเรื่องราวว่ากู่ลี่มีสัมพันธ์กับตำหนักเมฆาครามมาก่อน และอีกฝ่ายก็ไม่เคยกล่าวว่าหลิงเทียนมีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับตำหนักเมฆาคราม
มันคิดว่ากู่ลี่คงจำเป็นต้องผ่านทางนี้ และอีกประเดี๋ยวต้องเลือกที่จะอ้อมทะเลสาบผานหลงของตำหนักเมฆาครามไปแน่นอน
ตราบใดที่ไม่เข้าเขตทะเลสาบผานหลง ก็ถือว่ายังไม่ได้รบกวนตำหนักเมฆาคราม…
อย่างไรก็ตามไม่นานหลังจากนั้นจ้าวเติงก็พบว่าเรื่องราวกลับผิดพลาดเหนือคาดไปหมด เพราะกู่ลี่ไม่อ้อมเลี้ยวอะไรแต่ตรงแด่วเข้าไปยังทะเลสาบผานหลงอันเป็นอาณาเขตตำหนักเมฆาครามหน้าตาเฉย!
“มัน…มันเข้าไปในทะเลสาบผานหลงแล้ว?”
ด้านนอกทะเลสาบผานหลง จ้าวเติงหยุดร่างมองชมเรื่องราวด้วยความอื้ออึง มองแผ่นหลังกู่ลี่ล่วงล้ำเข้าไปในทะเลสาบผานหลงอย่างไม่เข้าใจ
และครู่ต่อมาฉากที่มันคิดคาดไว้ก็ปรากฏ องครักษ์เกราะทมิฬพุ่งมาปิดล้อมบังขวางกู่ลี่เอาไว้อย่างขึงขัง
“กู่ลี่นั่นมันมาทำบ้าอะไรที่ตำหนักเมฆาครามกันแน่?”
จ้าวเติงยิ่งมองก็ยิ่งไม่เข้าใจ
มันไม่คิดว่ากู่ลี่จะเหงาจนมารนหาที่ตายแบบนี้!
เช่นนั้นเบื้องหลังการกระทำดังกล่าวต้องมีเบื้องลึกที่มันไม่รู้อยู่แน่!
“หืม? ไฉนอยู่ดีๆองครักษ์เกราะทมิฬเหล่านั้นถึงเปลี่ยนท่าทีเสียเล่า?”
