เพราะสุดท้ายแล้วความจริงเรื่องนี้ ก็เกี่ยวพันกับชีวิตที่แล้วของเขา ซึ่งเขาเองก็ไม่รู้ว่าบิดาไม่เอาไหนผู้นี้กับมารดาของเขาจะรับได้หรือไม่…
ในสายตาของเขา การที่ไม่บอกความจริงเรื่องนี้กระทั่งโกหกออกไปนับเป็นเรื่องดีที่สุด และไม่ต้องทำให้ใครเจ็บช้ำ…
“ตัวอุบาทว์? เฮอะ! เจ้าสิตัวอุบาทว์!!”
นับว่าสร้างความประหลาดใจให้ต้วนหลิงเทียนนัก เพราะทันทีที่เขาพูดจบ บิดาเขาต้วนหรูเฟิงอยู่ๆก็โพล่งคำด่าใครก็ไม่รู้ออกมาอย่างสะใจ สีหน้ายังแย้มยิ้มยินดีขึ้นมาทันตาเห็น “เฮยหมิงหนอเฮยหมิง…วิญญาณหลักของเจ้าคงไม่คิดไม่ฝันเลยสินะ ว่าจะต้องมาพินาศเพราะลูกชายคนเดียวของข้า! เศษเสี้ยววิญญาณของเจ้าพยายามชิงร่างข้ามาเกือบ 20 ปี แต่สุดท้ายก็เป็นข้าที่ได้ทุกสิ่งทุกอย่าง! ฮ่าๆๆๆ!!”
“ท่านพ่อ…ท่านหมายความว่า ที่วิญญาณนั่นเรียกหาว่าตัวอุบาทว์ที่แท้เป็นท่านหรือ?”
ต้วนหลิงเทียนถึงกับชะงักค้างด้วยความตกตะลึง
ใต้หล้ามีเรื่องบังเอิญพรรค์นี้ด้วยหรือ?
แต่จากที่ต้วนหรูเฟิงเล่ามาหลังจากนั้น ต้วนหลิงเทียนถึงกับต้องเชื่อแล้วจริงๆว่าใต้หล้ากลับมีเรื่องบังเอิญขนาดนี้อยู่จริงๆ!
ที่แท้บิดาของเขาถูกเศษเสี้ยววิญญาณของเฮยหมิงยึดครองร่างไปเป็นการชั่วคราว และมันก็นำพาร่างบิดาเขาเดินทางจากออกทวีปมนุษย์มาจนถึงดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋า
สำหรับพลังฝึกปรือที่พุ่งกระฉูดทะยานฟ้าของบิดาเขาทั้งหมดทั้งมวลล้วนเป็นความดีความชอบของเฮยหมิง
