หากมันจำไม่ผิด วิญญาณหลักของเฮยหมิงสมควรยังถูกสะกดอยู่ในตราผนึกมาร! ด้วยพลังวิญญาณอันน่ากลัว…มันจึงต้านทานการทำลายของตราผนึกมารได้! เพียงถูกสะกดผนึกเอาไว้เท่านั้น เมื่อมีใครแตะต้องตราผนึกมาร มันย่อมฉกฉวยโอกาสอันดีนี้ลงมือชิงร่างแน่ๆ
“ใช่!”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า “ตอนนั้นมีวิญญาณที่ทรงพลังมหาศาลคิดยึดครองร่างของข้าจริงๆ…อย่างไรก็ตามข้าไม่ทราบว่าด้วยเหตุผลกลใด ตอนนั้นกลับมีพลังมหาศาลอีกขุมปะทุออกจากตราผนึกมาร และทำลายวิญญาณดวงนั้นจนแหลกเป็นผุยผง!”
“ตอนที่วิญญาณดวงนั้นมันคิดช่วงชิงร่างกายเจ้ามันกล่าวอะไรออกมาบ้าง?”
ต้วนหรูเฟิงกล่าวออกมาอีกครั้ง
“ดูเหมือนมันจะบอกข้าว่า ต้องโทษที่ชะตาข้าอาภัพนัก และกล่าวทำนองว่าหากข้าไม่ถ่ายพลังวิญญาณลงไปยังตราผนึกมาร จนคล้ายสะพานเชื่อมมันคงไม่อาจออกจากตราผนึกมารได้…และตราบใดที่มันทำลายดวงจิตข้าได้มันก็จะยึดร่างกายของข้า…”
“นอกจากนี้เห็นมันบอกว่า…หลังยึดร่างข้าได้มันจะออกไปหาวิญญาณส่วนที่เหลือ พอวิญญาณหลักของมันรวมตัวกับวิญญาณอื่นได้ คราวนี้มันจะจัดการตัวอุบาทว์ ที่คอยสะกดมันไว้…ประมาณนี้ล่ะ”
ต้วนหลิงเทียนที่นึกย้อนไปก็กล่าวทวนวาจาที่ วิญญาณ ในตอนนั้นกล่าวออกมา
เขากล่าวเล่าทุกอย่างยกเว้นความจริงที่ วิญญาณ นั่นถูกทำลายอย่างไร
