เจียงผิงอันกำลังอารมณ์ดี
เขาชอบด่านนี้นัก เมื่อได้พบบุพการี หัวใจของเขาก็มิได้หดหู่เช่นกาลก่อน
เขาถามเมิ่งจิงยิ้ม ๆ “เจ้าได้พบกองขนมหรือไม่?”
ใบหน้าน้อยของเมิ่งจิงแดงก่ำเฉียบพลัน นางเสตาหลบ กล่าวเสียงเบาหวิว “พบ แต่ข้า คุณหนูผู้นี้ร้ายกาจมาก หาถูกหลอกไม่”
“ร้ายกาจ” เจียงผิงอันเอ่ยชมอย่างหาได้ยาก
เมิ่งจิงยิ่งหน้าแดงไปใหญ่
ขณะเดียวกัน หมิงเฉินก็กล่าวกับอัจฉริยะทั้งหลาย “ผู้ที่มิได้ออกมาในเวลาที่กำหนดจะถูกตัดสิทธิ์ทั้งหมด”
“ส่วนคนอื่น ๆ เตรียมตัวให้พร้อม อีกหนึ่งชั่วก้านธูปมอดจะต้องเข้าดินแดนลับอีกครั้งเพื่อทดสอบรอบสอง”
ได้ยินเช่นนี้ สีหน้าของอัจฉริยะเฉียดพันผู้ถูกคัดออกก็ซีดขาว
“ข้าแข็งแกร่งมาก เป็นอัจฉริยะอันดับสามของเขตหลานหยางเลยนะ ขอโอกาสข้าอีกครั้งเถอะ อำนาจต่อสู้ของข้าแข็งแกร่งกว่าพวกเขาอีก!”
“การทดสอบพรรค์นี้หามีประโยชน์ไม่ เทียบกับสมรรถนะประชันศึกแคว้นหลิงไถแล้ว บททดสอบนี้ไม่เกี่ยวอะไรกันเลยนะ!”
“ข้าเผลอลืมเวลาไป ขอโอกาสข้าอีกครั้งเถิด ข้าจะผ่านด่านนี้ได้แน่นอน!”
อัจฉริยะผู้ออกมาไม่ทันเวลาล้วนไม่ยินยอมพร้อมใจ เหตุใดพวกเขาต้องมาถูกตัดสิทธิ์เพราะการประเมินไร้ค่าเช่นนี้ด้วย!
