“หลิงเทียน!”
ทันใดนั้นเอง ต้วนหลิงเทียนพลันได้ยินเสียงเรียกหนึ่งดังขึ้นด้านหลัง กลิ่นอายพลังเย็นเยือกขุมหนึ่งยังแผ่มาเพ่งเล็งที่ตัวเขาเขม็ง
‘จ้าวเติง!?’
ได้ยินเสียงเรียกดังกล่าวต้วนหลิงเทียนจดจำได้ทันทีว่าเสียงใคร รองจ้าวตำหนักฟ้าลี้ลับ จ้าวเติง!
แต่เขาไม่ได้แปลกใจอะไรเท่าไหร่ ที่จ้าวเติงจะโผล่มาแบบนี้
เขาฆ่าจ้าวจี้…และตราบใดที่จ้าวจี้ทิ้งไข่มุกวิญญาณไว้ที่ตำหนักฟ้าลี้ลับ จ้าวเติงย่อมรู้ได้ทันทีว่าจ้าวจี้ถูกฆ่าตาย มันต้องรีบออกจากตำหนักฟ้าลี้ลับและไล่ตามเบาะแสเท่าที่มีมาทันทีแน่
สำหรับยอดฝีมือที่กู่ลี่ฝากฝังให้ขวางทางจ้าวเติงและยอดฝีมือของสกุลจ้าวนั้น เขาคิดไว้แล้วว่าอาจจะขวางได้ไม่นาน เพราะคนเหล่านั้นอาจมาช่วยกู่ลี่เพราะเห็นแก่หน้ากู่ซืออวิ๋น แต่คงไม่มีใครอยากล่วงเกินผู้พิทักษ์อาวุโสอีกคนเพราะคนที่กำลังจะออกจากตำหนักฟ้าลี้ลับ
เมื่อรู้ว่าหลานชายสุดที่รักอย่างจ้าวจี้ตายตกจ้าวจินต้องคุ้มคลั่งแน่ แล้วพวกมันจะกล้าหยุดจ้าวเติงจากการตามหาฆาตกรฆ่าลูกชายได้อย่างไร?
ต้วนหลิงเทียนยังไม่ได้แปลกใจอะไรที่ถูกจ้าวเติงเรียกหาว่าหลิงเทียนแบบนี้ เพราะแม้เขาจะเปลี่ยนแปลงรูปโฉมได้ แต่รูปร่างของเขายังเหมือนเดิม
หากมองจากด้านหลัง เขาก็ยังเหมือนเดิมทุกประการ
“ท่านผู้เฒ่า ท่านเรียกหาข้าหรือ แต่ข้าชื่อเสี่ยวหนิวนะ?”
(*วัวน้อย)
