อย่างไรก็ตามนางสามารถหลบคลื่นพลังสังหารของกระบี่นิลสวรรค์ได้ แต่ไม่อาจหลบตราผนึกมารได้พ้น!
ครืนนน!!
ตราผนึกมารที่ทะยานข้ามแผ่นฟ้ามาฉับไว ปะทุพลังแกร่งกล้าลงมาจากฟ้าด้วยสภาวะปานขุนเขาถล่ม ทุบทำลายไปยังโอวหยางหลัวอย่างเกรี้ยวกราดราวกับจะสยบนางให้ศิโรราบ!!
“ไม่!!”
เผชิญหน้ากับตราผนึกมารที่พุ่งเข้าหา หน้าโอวหยางหลัวก็ซีดลง นางเหลือบไปมองต้วนหลิงเทียนที่ประคองตัวกลางหาวอย่างไม่ค่อยมั่นคงเท่าไหร่ด้วยสายตาไม่ยินยอม
“ต่อให้ตาย ข้าก็จักลากเจ้าลงนรกไปกับข้าให้ได้!!”
นางพยายามรีดเค้นพลังที่หลงเหลือในร่างสุดชีวิต หมายถ่ายทอดลงสู่กระบี่สั้นที่หักกลางแล้วเขวี้ยงใส่ต้วนหลิงเทียนให้ตายก่อนที่ตราผนึกมารจะฆ่านาง!!
นางมันใจว่าหากกระบี่หักนี้ซัดใส่ต้วนหลิงเทียนได้ล่ะก็ ต้วนหลิงเทียนตายแน่!!
นี่เป็นโอกาสสุดท้ายของนาง!
น่าเสียดาย ในขณะที่โอวหยางหลัวกำลังเร่งเร้าพลังขึ้นมาหมายผนึกลงกระบี่หักนั้นเอง…
ตราผนึกมารก็เปล่งพลังอันน่าพรั่นพรึงขุมหนึ่งฉาบคลุมไปทั่วนางเสียก่อน!
และยังเป็นพลังอำนาจที่เกรี้ยวกราดดั่งมหาทรราช ทะลวงฝ่าทุกสิ่งอย่างไปกอบกุมดวงจิตของนางเอาไว้โดยพลัน! หลังจากนั้นมันก็กระชากวิญญาณออกจากร่างของนางอย่างแรง ดูดกลืนเข้าไปสะกดเตรียมทำลายให้สิ้นซาก…
