ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนจ่ายพลังลงสู่ตราผนึกมารจนตัวป้ายศิลามุมแหว่งเปล่งพลังอำนาจลี้ลับน่ากลัว ร่างจ้าวจี้ก็ถึงกับสะท้านไปทันใด! เพราะมันสัมผัสได้ว่ามีกลิ่นอายพลังร้ายกาจขุมหนึ่งเพ่งเล็งจดจ่อมาที่มัน!!
ต่อหน้ากลิ่นอายพลังนี้ มันไม่อาจแข็งขืนต้านทานอันใดได้เลย!
นอกจากนี้ภายใต้การเพ่งเล็งของกลิ่นอายพลังลี้ลับดังกล่าว จ้าวจี้ตระหนักได้ทันใดว่าปราณมารทั่วกายคล้ายกลับกลายเป็นแสงไฟอิดโรยของตะเกียงที่น้ำมันเจียนหมด! ถึงกับต้องโคจรเร่งเร้าขึ้นมาประคองสภาวะยกใหญ่!!
“ไม่…!!”
จ้าวจี้หวาดกลัวจับขั้วหัวใจแล้วจริงๆ!
จังหวะนี้มันมั่นใจได้เต็มสิบส่วน ว่าป้ายศิลาน่ามุมแหว่งในมือต้วนหลิงเทียนนั่น…คือตราผนึกมารในตำนานไม่ผิดแน่!
หากไม่ใช่ตราผนึกมารไหนเลยมีพลังอำนาจครอบงำมันขนาดนี้
และตัวตนที่แท้จริงของหลิงเทียนก็คือ ต้วนหลิงเทียนจริงๆ!
“ต้วนหลิงเทียนข้าผิดไปแล้ว! ทั้งหมดข้าผิดไปแล้ว!! ข้าไม่ควรหยิ่งยะโสถือดี! ไม่ควรใช้อำนาจบาตรใหญ่ข่มเหงรังแกผู้อื่น เจ้าตีข้าก็สมควรแล้ว ตบหน้าข้าเช่นนั้นล้วนสมควรแล้ว! นอกจากนั้นเรื่องที่เจ้าเตะข้าออกจากแดนลับเซียน ทั้งหมดทั้งมวลล้วนเป็นเพราะข้ามันอ่อนด้อยเอง!!”
