ทันทีที่ตราผนึกมารหลุดออกจากมือ มันก็ระเบิดพลังน่ากลัวจนมวลอากาศแตกระเบิดออกไปเป็นวง ก่อนที่จะพุ่งทะยานออกไปปานกระสุนปืนใหญ่ คลื่นลมแรงม้วนตลบซัดกวาดออกไปทั่วทิศ!
ปงงงงง!!
เสียงสนั่นปานอัสนีผ่าลั่นดังก้องไปทั่วแผ่นฟ้า ตราผนึกมารแหวกอากาศฉับไว พริบตาก็บรรลุถึงเบื้องหน้าจ้าวจี้!!
‘ไม่!!’
ต่อหน้าตราผนึกมาร จ้าวจี้ทำได้แค่ร่ำร้องในใจอย่างสิ้นหวังเท่านั้น
ด้านต้วนหลิงเทียนหลังเขวี้ยงตราผนึกมารออกไปแล้ว ก็ชมมองเรื่องราวด้วยสายตาดูแคลน
ในสายตาของเขาคิดฆ่าจ้าวจี้ที่เป็นผู้ฝึกมารไปแล้ว เขาลำบากเพียงจ่ายปราณสุริยันแรกกำเนิดเพียงเล็กน้อยลงตราผนึกมารเท่านั้น
และจ้าวจี้นั่น มันต้องตายแน่นอน!
ซู่มมม!!
อย่างไรก็ตาม เมื่อตราผนึกมารอยู่ห่างจากจ้าวจี้ไม่กี่ก้าว พลันมีเสียงหนึ่งดังก้องมาจากฟากฟ้า
และพร้อมกันกับเสียงที่ดังขึ้นมานี้ กลิ่นอายพลังอันสุดไพศาลหนึ่งก็ตลบคลุ้งไปในบรรยากาศ เป็นกลิ่นอายพลังจากปราณมารเสียด้วย!
“ใคร!?”
ได้ยินเสียงดังสนั่นจากฟ้า ทั้งสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพลังอันน่ากลัว ต้วนหลิงเทียนไม่รอช้าเรียกกระบี่นิลสวรรค์ออกมาถือเอาไว้ทันที หน้าเงยขึ้นฟ้า สองตาจับจ้องมองไปอย่างระวัง!
เสียงดังสนั่นเมื่อครู่เกิดจากการระเบิดของพลัง และมันมาจากทิศทางนั้น!
