‘สงสัยเพราะข้ากำลังอารมณ์ดีที่จะได้เจอหน้าท่านพ่อท่านแม่อีกครั้ง เลยเกิดสงสารพวกมันขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว…’
ในที่สุดต้วนหลิงเทียนก็หาเหตุผลมาอธิบายได้
ซุ่มม!
ทันใดนั้นเสียงแหวกฝ่าสายลมด้วยความเร็วสูงหนึ่ง พลันแว่วดังขึ้นจากด้านหลังต้วนหลิงเทียน ทั้งยังเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ…แน่นอนว่าหากไม่ใช่เพราะเขาทะลวงเปิดจุดชีพจรฟ้าที่หูจนครบคงยากจะได้ยิน!
“เร็วจริงๆ!”
ต้วนหลิงเทียนที่ใช้ปราณสุริยันเต็มกำลังเดินทางด้วยความเร็วสูงสุดถึงกับขมวดคิ้วทันที เมื่อได้ยินเสียงแหวกฟ้าใกล้เข้ามาทุกขณะ
ต้องทราบด้วยว่าอาศัยความเร็วที่เขาใช้ออกตอนนี้ เกรงว่าอริยะเซียนขั้นสูงสุดทั้งหลายก็คงยากจะตามติดได้ทัน…ทว่าอีกฝ่ายกลับไล่ตามกระชั้นเข้ามาได้นั้น…นั่นหมายความว่ามันมีความเร็วเหนือกว่าเขา!
‘ยอดฝีมือขอบเขตเซียนมนุษย์งั้นเหรอ?’
ต้วนหลิงเทียนเดาได้ทันที มีเพียงตัวตนขอบเขตเซียนมนุษย์ขึ้นไปเท่านั้นที่จะมีความเร็วดังกล่าว
‘ไม่ใช่พี่กู่จัดการวางกำลังสกัดพวกที่บรรลุเซียนมนุษย์ขึ้นไปแล้วหรือไง…ไฉนถึงมีปลาเล็ดรอดร่างแหมาได้?’
ต้วนหลิงเทียนแม้ชักสีหน้าขึงขังแต่ไม่ได้หวาดกลัวแตกตื่นอะไร
เพราะเขาพบว่าแม้ความเร็วของผู้ไล่ตามจะไม่ใช่ชั่ว แต่ก็ไม่ได้เหนือล้ำเกินกว่าที่เขาจะรับมือได้
‘จากเสียงแหวกอากาศ หากข้าเดาไม่ผิด…คนที่ตามมาน่าจะพึ่งทะลวงถึงเซียนมนุษย์ขั้นต้นเท่านั้น…’
