เจียงผิงอันชาติกำเนิดต้อยต่ำ ไร้ความสามารถสายเลือด แม้จะมีโอกาสพัฒนาการฝึกฝนรวดเร็ว เขาก็แค่โชคดีชั่วประเดี๋ยวเท่านั้น
ยากนักที่ผู้มีฐานะต้อยต่ำจะสู้กับจุดด้อยของตนได้
คนประเภทนี้ทุ่มเทเพื่อไล่ตามความปรารถนา ยามบรรลุความต้องการ ‘ปราณ’ ก็จะผ่อนลง
นี่คือความแตกต่างระหว่างชนชั้นรากหญ้าและผู้มาจากตระกูลสูงส่ง ฝ่ายหลังแสวงเป้าหมายอันสูงกว่า
เจียงผิงอันคงบรรลุความฝันแล้วในโลกมายา จึงหลงใหลไม่อาจแยกตัว
เมิ่งจิงจ้องมองนาฬิกาทรายอย่างกังวล พอจะเดาได้ว่าเจียงผิงอันเห็นสิ่งใด
สำหรับเจียงผิงอัน มายานี้คือความฝันที่เขาปรารถนาที่สุดจริงแท้
กาลเวลาผ่านไปทีละน้อย อัจฉริยะทยอยออกมาน้อยลงทุกครา
ในนาฬิกาทราบเหลือทรายเพียงเล็กน้อย
เมิ่งจิงถอนใจเบา ๆ เจียงผิงอันไม่อาจก้าวข้ามจุดอ่อนของตนได้จริง ๆ
ไม่สิ บางทีเจียงผิงอันอาจไม่อยากก้าวข้ามมันก็ได้
คู่เนตรงามของเซี่ยชิงเรืองประกายผิดหวัง มิคาดว่าเจียงผิงอันจะผ่านมิได้แม้แต่ด่านแรก นางประเมินเด็กหนุ่มสูงเกินไป
ในแดนดินลับ
เจียงผิงอันทำอาหารให้บุพการี ก่อนจะยิ้มอย่างสุขุม “ท่านพ่อ ท่านแม่ ลูกต้องไปแล้ว”
