ารถของพวกเจ้าเอง”
แม้จะกล่าวเช่นนั้น แต่ความตื่นเต้นของเหล่าอัจฉริยะก็หาแผ่วจางไม่
ทุกคนล้วนมากฝีมือ คิดว่าตนเยี่ยมยอดกว่าใคร ไม่มีทางพลาดมรดกของหมิงหวังไปแน่นอน
เมื่อเห็นทุกคนล้วนไฟลุกโชน รอยยิ้มบนใบหน้าหมิงเฉินก็ยิ่งเจิดจรัส
“เจ้าแคว้นผู้นี้ไม่เอ้อระเหยแล้ว ยามนี้ ข้าจะกล่าวถึงบททดสอบแรก คว้าวิถีถามฤทัย”
“เข้าไปในดินแดนลับหมิงหวังนี้ และที่นี่จะขยายความปรารถนาสูงสุดในใจพวกเจ้า”
“ลาภยศ อำนาจ ศักดิ์ศรี ความงาม ความโหย การฝึกฝน… แม้พวกเจ้าจะรู้ว่าเป็นยิ่งเย้ายวนมายา แต่ยามเผชิญก็ยังแสนยากห้ามใจ”
“เส้นทางการฝึกฝนเต็มไปด้วยยิ่งเย้ายวน ผู้ทนรับมันไหวจะได้ไปต่อ”
“ข้าให้เวลาเพียงชั่วยาม ผู้ใดที่ยังออกมามิได้จะถูกตัดสิทธิ์”
หนึ่งนาฬิกาทรายปรากฏในมือหมิงเฉิน เขาเดินไปข้างวังวน และกล่าวว่า “เริ่มบททดสอบได้!”
“มรดกหมิงหวังเป็นของข้าแน่!”
“แค่มายาจ้อยร่อย หาสะท้านจิตข้าได้ไม่”
“เพื่อมรดกแห่งหมิงหวัง สู้!”
อัจฉริยะมากมายสาวเท้าเข้าไปอย่างห้าวหาญ
ก็แค่มายางอกง่อย คนโง่เท่านั้นที่ถูกหลอก
เมิ่งจิงคว้ามือเจียงผิงอัน กล่าวอย่างกังวล “จบสิ้นแล้ว หากในนั้นมีขนมหวานเป็นภูเขาเลากาเล่า? ข้าคงฝืนใจมิได้แน่”
น
